Beirdd y Berwyn 1700-1750/Colli Cariad

Beirdd y Berwyn 1700-1750

golygwyd gan Owen Morgan Edwards

COLLI CARIAD
Tôn—Y GALON DROM."

HOFFES lodes gynnes geinwedd,
O feinir ifanc fwyn arafedd;
Dyges nychdod, gwastad gystudd,
Fel dyn gwirion dan i gerydd;
Yr oedd fy meddwl i ar i meddu,
Na chowse drwstan farieth llydan fy ngholledu;
Mae'n rhaid diodde pob diweddiad
Heb drugaredd yn y diwedd, na 'madawiad.

Nid oedd nemor chwaith yn ame,
Na bydde meinir bur i minne;
Serch ac wyllys cofus cyfan
Alle hon a'i llaw i hunan,
Ond bod i cheraint yn i gyrru
I le amgen, y rhain a goethen i bregethu ;
Am fy seren irwen eurwawr
Och i goweth a'i hudolieth fyth hyd elawr.

Fe aeth y geniog fechan weithie
Gin lawer un i gant o bunne;
A rhai erill, er bod mowrdda,
Yn mynd o gampunt i gardota;
Ffynnu ychydig, methu llawer,
Ffol anianol a mawr hudol rhoi mo'r hyder
Ar dda byd, na dim sydd ynddo,
Gofid anial, fe ddug ofal efo gefo.

Nid y fun oedd yn f'ysglysu,
Ond i chynghorwyr am fy ngharu,
Am nad oedd gen i, 'r fun deg enw,
Ond ychydig fodd i'w chadw;
O eisie mod i'n berchen golud,
A mawr goweth, y mae'r barieth ansyberwyd;

Y sawl a gredo yn i galon
I'r Goruchel yn ddiogel y geiff ddigon.

Nid gwiw imi ddisgwyl bellach.
Gael o'm hwyllys fynd ymhellach;
Am y gefes o'i chwmpeini,
Nid melus oedd, ond gwenwyn imi,
Trwm uchenaid wrth ymadel
Am fys ren, gain hoff irwen, ganu ffarwel;
Dyddie'n pwyso, diwedd pasio,
Cwlwm hireth, oer oes ymdeth, aros amdo.

Nid ar fy mun yr ydw i'n beio,
Ond bod i cheraint i phryciwrio
I ddewis golud mwy nag alle,
Calon union oedd gen inne;
Ag rwan hi a aeth yn blygen,
Yn boenydiol anghysurol am fy seren;
Gwae foddion, rwy'n cyfadde
Yr ydw i'n gweled nad un dynged imi ond ange.

—ELLIS CADWALADER a'i cant.

Nodiadau