Beirdd y Berwyn 1700-1750/Marwnad Antarliwd

Beirdd y Berwyn 1700-1750

golygwyd gan Owen Morgan Edwards

MARWNAD ANTARLIWT.
Tôn—FFARWEL Y BRENIN."

DOWCH gymdeithion haelion heleth.
Mewn clwy dygyn i'r cla'digeth,
Ni fedra i eto mo'r bodloni
Wrth glawdd y mynydd gladdu moni.
Fe ddaeth ati friw marwoleth,
Fel y daeth i'w holl genhedleth,
Drwy hynod hedd torrwn fedd yn haeledd i'w hulio,
Yn y graian rhown hi 'n gryno,
Ar ben ymdaith heb un amdo,
Ni wnaeth y chweryddiaeth ond l'esmeirio,
Mi wn y cyfyd hi atom ni eto;
I ganlyn hon rydw i'n llon a chalon wych heleth,

Mi fynnwn i chiwrio mewn goruchafieth,
I gael llawenydd dedwydd odieth.

Mi gowson ddigon o lawenydd
Wrth golli amser, eger ogwydd,
Ffeind oedd chware caru a rhodio,
Ni ddaliwn ati flwyddyn eto;
Ni gowson aniddigrwydd gartre,
A blinder ffoledd i'n cyffyle;
A dysgu'n glir yfed bir yn brysur heb ruso:
Hyn o ynfydrwydd, rhag inni foedro
O ran oferedd, rwy'n i fario;
Ni gowson gywir barch a chariad
Drwy beder sir mewn difyr dyfiad;
A merched glân, fawr a mân, yn trotian i'n tretio,
Clyche'n seinio, canu a dawnsio,
Yr hyn yn lwcus yr wy'n i leicio.

Poen a cholled, dig a byr-oes,
A wnaiff hynny yn ein heinioes,
Llawenydd sydd yn cadw'r galon
Rhag ofn rhyw ddiles syn feddylion.
Gwyliwn ganlyn gwagedd gormod
Rhag ofn digio'r Arglwydd uchod;
Yn ifanc wedd hoew hedd i ymgyrredd am gariad,
Dyma yr amser, medd darlleniad,
Tra mawr odieth am warediad;
"Mi fydda lawen yn fy ienctid,
Pen elw i 'n hen mi fydda ddiwyd,
Mi drof yn ol, agwedd ffol, mi a'n ddiwiol, mi a'n ddownus,
Pen ddelo 'r dyddie anrhydeddus
Mi fydda farw'n edifarus."

Mae rhai, wrth ddisgwyl mynd yn henedd,
Yn syrthio 'n feirw mewn oferedd;

Dyma'r gair a'm rhodd i synnu,
Ai gwir ydoedd alla i gredu;
Di elli goelio gair cyfiawnder,
Ar yr hoedel na rown hyder;
Heddyw'n llon, ger ein bron, gymdeithion odiaethol,
Y rhai sy'n downsio ar ol y feiol
Cyn yfory all fod yn farwol.
Duw fo'n madde i bawb i beie,
Mi fynna gladdu hyn o chware;
Mewn amdo brith a daear nyth, ni ddaw hi byth i fyny,
Dydd Calan Gaua yn lana y leni
Ffair wael addas, ffarwel iddi.

Ni roddwn ddiolch pur gariadol
I bawb lle cowson groeso grasol,
Ni fuon wyth o bur gymdeithion
Efo'n gilydd yn un galon;
Deuddeng ngwaith ar hugien heleth
Y darfu dangos hyn o chw'ryddieth;
Yn bur gytun bod yg un yn ddygyn heb ddigio,
Yn nheyrnas nef v bo ni 'n tario
Mewn da amynedd, rwy'n dymuno;
Nis gwyr neb ond Duw perffeithlan
A ddown ni ond hynny byth i'r unman,
Cymerwn ffydd, nos a dydd, yn hylwydd a hoewlan,
Yr Arglwydd Iesu i'w henwi i hunan
Am deg 'wllus a'n dug allan.
—ARTHUR JONES a'i cant.

Nodiadau