Blagur Awen Ben Bowen/Yr englynion cyntaf
| ← Y caneuon cyntaf | Blagur Awen Ben Bowen gan David Bowen (Myfyr Hefin) |
Ben y prydydd → |
IV. YR ENGLYNION CYNTAF.
UN o'r englynion cyntaf gyfansoddodd Ben Bowen erioed oedd englyn i'r Haul. Gwelwn erbyn hyn fod paladr yr englyn bron air am air gan Talhaearn; ond gallwn eich sicrhau na welodd efe hanner gair o gywydd Talhaearn i'r "Haul" yr adeg honno, neu ni fuasai wedi caniatau i'w Haul godi ar ffurfafen denau y papur newydd. Fel y canlyn y lluniodd efe ei haul,—
Yr haul sydd yn rheoli—holl anian
A'i lluniau diwyrni;
Bywyd a nawdd ar ein byd ni
Yw dylanwad ei oleuni.
Ebai Talhaearn,—
"Bywyd a nawdd ein byd ni
Yw dylanwad d' oleuni."
Gwelwch fod ychydig o wahaniaeth
rhyngddynt. Yr oedd hefyd yn un o'r
englynion adroddodd wrth Ceulanydd pan
ddygodd ein tad ef ato, er mwyn cael
barn Ceulanydd arno fel bardd.
Gwelwch fod ychydig o wahaniaeth rhyngddynt. Yr oedd hefyd yn un o'r englynion adroddodd wrth Ceulanydd pan ddygodd ein tad ef ato, er mwyn cael barn Ceulanydd arno fel bardd.
Tua'r un adeg, a chyn i'w haul fachlud, y cyfansoddodd englyn i'r "Lleuad,"—
Brenhines eres eirian—a nwyfus
Nofia ar y wybrfan;
Yn glyd rhydd oleuni glân
Nes hollol droi'r nos allan.
Daeth yn nes i dre wedyn a chyfansoddodd englyn i "Gartref,"—
Cartref, ail le'r Nef wen yw—daearol
Dŷ eurwych dynolryw;
A hynodol fan ydyw,"
Nefoedd fach nwyfaidd i fyw.
Un o hanfodion cartref erbyn hyn yw cath. Naturiol i un mor hoff o gartref felly gyfarfod ag un o honynt hwy ar yr aelwyd. Yr oedd ei gath ef dipyn bach yn wahanol i'r gath honno welodd prydydd arall o'i flaen, yr hon orweddai bob amser o flaen y tân, pan y dywedodd,—
"Dyma gath heb ei bath yn bod
Yn pobi'i llyged yn lle dal llygod."
Ond yr oedd cath Ben Bowen yn
Heinyf greadur hynod—a neidia
Yn nwydwyllt ar lygod;
A'i moesau wrth ymosod
Heddyw'n glau dry iddi'n glod.
Dyna'r tro cyntaf iddo yntau dreio dal gwobr mewn eisteddfod.
Aeth wedyn o ganol ei gartref i ganol rhyw anialwch. Cwrddodd yno, fel pererin Bunyan, â Llew, ac yn lle treio ei ladd aeth i gyfansoddi englyn iddo. Gwelodd ef yn
Hen gawr gwyllt ffyrnig ei ryw—yw y Llew,
Mor llawen gwna ddistryw;
Safnrithiog gawr enwog yw
Dewr greadur hagr ydyw.
Tra yn anialwch ei ymdrechion clywodd swn Rhaeadr Dewi Wyn "yn synu pen— syfrdanu dyn." Yn hytrach na boddloni ar y swn treiodd yntau gyfansoddi englyn synfawr ei hun i'r Rhaeadr, a dywed cleciadau y cydseiniaid iddo lwyddo'n hynod o dda,―
Y Rhaeadr a'i ruad rhywyllt—aruthrol
Waith rhuol athrywyllt;
Mae'n ddylif o genllif gwyllt
Hyf fawrdrwst o ferw hydrwyllt.
Dyry yr engreifftiau uchod ddarlun o'r sut y treuliai Ben Bowen wanwyn ei fywyd. O gwmpas y tair ar ddeg a'r pedair ar ddeg oed oedd pan yn cyfansoddi rhai o'r englynion uchod.
Wedi tyfu drwy'r cyfnod hwnnw, cododd ei olygon yn uwch i fyny i fyd Ffeithiau a Chred. Aeth i feddwl, ac i fyw o ddifrif. Darllenai yn ddibaid, a chyfansoddai yn achlysurol, nid yn ddyddiol fel y gwnelai gynt. Treuliai wythnosau weithiau heb gyfansoddi llinell o farddoniaeth, a phan elai ati wedyn treuliai ddyddiau didor yng nghwmni Ceridwen. Ni chredai mewn rhuthro ar destyn ar unwaith. Pan y cyffyrddid ef fel rheol â swyn testyn, gadawai i'r testyn suddo yn ddwfn i'w galon; mewn gair, hyd nes yr elai yn rhan o hono. Dywedai wrthym yn fynych, Paid a rhuthro at destyn, aros am ychydig o ddyddiau er mwyn i ti gael gweld sut y byddi yn teimlo ato wedyn. Yna, os y teimli ei swynion yn goglais dy serch, gad iddo suddo i dy galon, fel y gallo fynd yn rhan o honot, yna fe elli ganu o galon iddo wedyn."