Caneuon Mynyddog/Bedd Lewys Morus

Caneuon Mynyddog

gan Richard Davies (Mynyddog)

BEDD LEWYS MORUS.

MAE Cymru wedi rho'i ei bardd,—
Ei serchog fardd anwylaf,
Yn mynwes Ceredigion hardd,
I huno 'i hun ddiweddaf;
Ond er mai oer a marwol yw
Gweddillion LEWYS MORUS,
Mae 'i enw'n gynes, ac yn fyw,
A'i goffa'n anrhydeddus.

Mae Cymru n caru'r priddlyd flwch
Sydd yn y fynwent isel,
Lle'r ymgymysga 'i anwyl lwch
A llwch Llanbadarn dawel;
Ac fel gofala'r fynwent ddu
Am lwch y rhai sy'n marw,
Bytholrwydd anfarwoldeb sy 'n
Gofalu am ei enw.

O anwyl fedd! anrhydedd yw
I'r rhosyn bach gwywedig
Gael marw yn yr Hydref gwyw
Ar lwch mor gysegredig;
Ac adgyfodi'r gwanwyn hardd,
Yn ddarlun o'r newydd-deb
Sydd yn llinellau byw y bardd
Ar ddwyfron anfarwoldeb.

Yn nghalon hoff ei anwyl wlad
Mae 'i babell yn malurio,
Ac yn nghalonau 'i genedl fad
Mae 'i enw yn blaguro;
Yn nghanol adfail oesau hir
Ei awen, ddeil yn newydd,
Tra cano'r "gog" ei deunod clir,
"Ar fryniau Sir Feirionydd."

Nid careg fedd yr anwyl un
Yw'r unig gareg wybu
Am'enw'r gŵr a wnaeth ei hun
Yn ganwyll llygad Cymru;
Na, na, holl greigiau Cymru wiw
Sy'n adsain ei awenydd,
A chareg fedd i'r gwron yw
Holl geryg ein haelwydydd.

Na ddeued haf a'i hyfryd wedd
Dros wyneb Ceredigion,
Heb fardd a cherddor ar ei fedd
I ganu ei benillion;
Boed farw sain y gân a'r tant
Yn swn y floedd ddychrynllyd
A ddyry Duw i alw 'i blant
I chwarau telyn gwynfyd.

Nodiadau