Caneuon Mynyddog/Marw'r Groes

Caneuon Mynyddog

gan Richard Davies (Mynyddog)

MARW'R GROES.

Draw yn mhell cyn geni amser,—
Cyn bod son am haul na byd;
Cyn rhoi seren, lloer, na phlaned
O gysawdau'r nef yn nghyd;
Cyn i angel chwim anadlu
Anadl ysprydoliaeth fyw,
'R oedd cyfamod wedi 'i drefnu
I heddychu dyn a Duw.

Holl weithredoedd Duw mewn natur
Sydd yn rhyfedd iawn i ddyn,
Delw anfeidroldeb welir
Yn gerfiedig ar bob un;
Casgler rhyfeddodau'r cread
Welwyd,―welir yn mhob oes,
Nid yw'r cwbl ond cysgod eiddil
O ryfeddod marw'r Groes.

Do, bu farw'r Iesu tirion
Dan arteithiau poen a chur,
Tra'r oedd beiau byd o ddynion
Bron a llethu 'i yspryd pur;
Pob ochenaid ddofn a dreiddiodd
O ddyfnderau 'i galon friw,
Dd'wedai'n hyf yn nghlust cyfiawnder
Fod pechadur i gael byw.

Do, bu farw'r Iesu tirion,
Ond mae bywyd yn ei glwy';
Dyma ddadl fawr y cristion
Am fendithion fwy na mwy:
Edrych ar ei groes, bechadur,—
Edrych gyda llygad ffydd,
Ti gai falm i wella 'th ddolur,
Ti gai enaid iach a rhydd.

Do, bu farw, ond cyfododd,
Trwy ei ddwyfol nerth ei hun,
Ac mae agoriadau uffern
A marwolaeth wrth ei glun:
Wrth fyn'd adref yn fuddugol
Heibio i gysawdau'r nen,
Taflai byrth y nefoedd olau
Yn agored led y pen.

'N awr mae llaw trugaredd dirion
Wedi'i hestyn at y byd
Ac mae'n cynyg nef a choron
Yn haeddianau'r aberth drud:
Gwrando ddyn ar lais trugaredd.
Gan fod barn yn agoshau,
Ac mae llaw trugaredd ddwyfol
Cyn bo hir i gael ei chau.

Nodiadau