Caneuon Mynyddog/Paradwys y Ddaear

← Y Bachgen dideimlad

Caneuon Mynyddog gan Richard Davies (Mynyddog)

Y Tê →

PARADWYS Y DDAEAR.

PARADWYS y ddaear yw Cymru fach lonydd,
A bendith y Nef ar ei phen;
'R wy'n caru gwylltineb ysgythrog ei chreigydd
A'm serch a ymglyma o amgylch ei moelydd
Fel iddew'n ymglymu am bren.
Coleddwn ein hiaith, a mawrygwn ein gwlad;
Tra cura y galon yn gynes,—
Tra gronyn o serch yn ein mynwes,
Carwn hen Gymru fad.

Mae'r awel a chwery a grug ei mynyddoedd,
A'i dyfroedd yn iechyd i gyd;
Ac yma mae 'r awen, a'r delyn trwy'r oesoedd,
A rhyddid yn byw yn mynwesau y glynoedd,
Addurnant baradwys y byd.
Coleddwn ein hiaith, &c.

Mae enwau ei dewrion trwy'r byd yn ddiareb,
Ni fagodd y ddaear eu hail;
Ei harwyr gwladgarol sydd lawn o wroldeb,
A'u henwau ddarllenir ar graig anfarwoldeb
Tra goleu yn llygad yr haul.
Coleddwn ein hiaith, &c.

Cael bwthwn i fyw, a chael bedd a ddymunaf
Yn rhywle yn Nghymru bach lon,
A'm gweddi at Dduw mewn Cymraeg a anadlaf,—
Bendithia hen Gymru, O! Dad trugarocaf,
Dy nodded fo'n aros ar hon.
Coleddwn ein hiaith, a mawrygwn ein gwlad;
Tra cura y galon yn gynes,
Tra gronyn o serch yn ein mynwes,
Carwn hen Gymru fad.