Caneuon Mynyddog/Rhwyfa dy Gwch dy hun
| ← Safle'r Rheilffordd | Caneuon Mynyddog gan Richard Davies (Mynyddog) |
Marw'r Groes → |
RHWYFA DY GWCH DY HUN.
[EFELYCHIAD.]
Mi welais lawer tref a gwlad,
A llawer rhyw fath o ddyn;
Ond welais i ddim byd mor rhad
A rhwyfo fy nghwch fy hun:
P'run bynag gaf ai gauaf ai haf,
'Dwy'n hidio fawr pa un,
'Rwy'n taflu pob croes i gefnfor oes
Wrth rwyfo fy nghwch fy hun;
Gan hyny'r ffordd i fyn'd trwy'r byd
Yw parchu dyn fel dyn,
A chanu'n llon o hyd o hyd
Rhwyfa dy gwch dy hun.
Ni feddaf fi na gwraig, na phlant,
Na chariad i hel, a thrin;
Ond canaf yn llon ar frig y don
Wrth rwyfo fy nghwch fy hun:
'Rwy'n edrych yn wyneb y byd yn rhydd
Dan wenu ar bob dyn;
'Dwy'n hidio am arian, os digon a fydd
I rwyfo fy nghwch fy hun:
Gan hyny'r ffordd, &c.
Mae'n burion peth cael ffrynd wrth law
Os cefaist ti brofi'r dyn,
Ond gwell o lawer yn y pen draw
Iti rwyfo dy gwch dy hun;
Na cheisia fenthyg,—prynu'r peth
Yw'r rhataf i bob dyn,
Ni chei di na gwg na thafod drwg
Wrth rwyfo dy gwch dy hun:
Gan hyny'r ffordd, &c.
Os stormydd ddaw i beri braw
Trwy fynwes llawer un,
Na hidia'r byd a'i wg i gyd
Ond rhwyfa dy gwch dy hun:
Daw haul dan odrau'r cwmwl du
Gan wenu ar bob dyn,
A d'wed ei wên o'r nefoedd fry,—.
Rhwyfa dy gwch dy hun:
Gan hyny'r ffordd i fyn'd trwy'r byd
Yw parchu dyn fel dyn,
A chanu'n llon o hyd, o hyd,—
Rhwyfa dy gwch dy hun.