Caneuon Mynyddog/Rhywbeth mwy

Caneuon Mynyddog

gan Richard Davies (Mynyddog)

RHYWBETH MWY.

SAIF y dyn uwch ben goludoedd,
Prif ddymuniad calon ffol,
Rhifa'r arian wrth y miloedd.
Gan eu gwasgu yn ei gol;
Llawer un mewn awydd annoeth
Fu'n ymdd'rysu gyda hwy,
Ond ar garnedd auraidd cyfoeth
Llefa'r enaid,—Rhywbeth Mwy.

Rhed un arall at bleserau,
Gan gofleidio mwyniant byd,
Trocha 'i enaid yn y ffrydiau
Sydd yn llygru dyn bob pryd;.
Pan nofio'r dyfroedd swynol
Teimla yn ei enaid glwy',
Ac yn nghanol mwyniant bydol
Llefa'r enaid,—Rhywbeth Mwy.

Rhed y llall at dduwies mawredd
Gan ymgrymu iddi hi,
Ymgais hwn yw cael anrhydedd
Enw bydol a phob bri;
Ar ol dringo'r grisiau hyny
Yn llawn o iechyd nerth a nwy',
Metha gael tawelwch felly,
Llefa'r enaid,—Rhywbeth Mwy.

Llecha'r llall mewn rhyw ystafell
Lle mae llyfrau'n haen ar haen,
Pleser hwn yw byw'n ei lyfrgell
A thalentau'r byd o'i flaen;
Plymia'r gwersi dwfn di waelod
Sydd yn gronfa ynddynt hwy,
Ond yn nghanol ffrwyth myfyrdod
Llefa'r enaid,—Rhywbeth Mwy.

Try y llall i feusydd gwyrddion
Yr Ysgrythyr Sanctaidd, wiw,
Bwyty'r cynyrch pur a ffrwythlon
Sydd yn tyfu'n ngwinllan Duw;
Teimla arogl Rhosyn Saron
Fel yn llwyr wellau ei glwy',
Yna gwaedda'r enaid,—"Digon,
Nid oes eisiau dim sydd fwy."

Nodiadau