Caneuon Mynyddog/Sian Penrhos

Caneuon Mynyddog

gan Richard Davies (Mynyddog)

SIAN PENRHOS.

'R OEDD Sian Penrhos yn eneth dlos
Yn rhai o'r oesoedd aethant heibio,
Ond erbyn hyn, mae 'i gwallt yn wyn,
A hithau wedi llwyd heneiddio.

Roedd Sian Penrhos yn caru'r nos
Yn'r oesoedd gynt, medd rhai hen bobol;
Ond erbyn hyn, 'does neb a'i myn,
O na! mae Sian yn hen ryfeddol.

Mae wedi blino'n dal ei bys
I ddangos nad oes dim am dano,
Ond llawer gwaith y teimlodd flys
I gael y fodrwy i'w addurno.

Fe wenodd llawer bachgen glân
Wrth glywed son am bres y feinwen,
Ond d'wedent oll pan welent Sian
Ei bod mor hen a boncyff derwen.

Mae'n gwisgo bonet fach yn awr,
I ddilyn ffasiwn y genethod;
Yn hyn mae Sian yn methu'n fawr.—
Mae mwy o'r gwyneb hen i'w ganfod.

Mae Sian, er hyned yw, mor ffol
A gosod cylchau i'w hamgylchu,
A'r llangciau'n sibrwd o'r tu ol,
Fod "Sian yn hen, ac eisiau 'i chylchu."

Mae'n gwisgo blodau gylch ei phen,
Gan feddwl gwneud ei hun yn harddach;
Ond dyna'r drwg, mae'r lili wen
Yn dangos gwyneb hen yn hyllach.

Mae cadair hen yn nghongl y tŷ,
I ddysgwyl gwr, pe doi rhyw fachgen;
Ond beth sydd arni? Hen gath ddu,
Yn golchi 'i gwyneb hefo 'i phawen.

Anrhegodd gynjer a dwy ham
Am ddweud pa'm ddrwg na ddoi y bechgyn,
Ond methodd hwnw ddweud y "pa'm"
Nes bwyta'r hamiau cig bob mymryn.

Wrth halltu cig am flwydd neu ddwy,
Bu'n halltu mwy o haner mochyn;
Mewn hyder byddai'r teulu'n fwy
Cyn halltu moch y flwyddyn wed'yn.

Pa fodd y safodd hi'n hen ferch?
Nid oes trwy'r ardal gystal dynes!
Am nad oedd lle i angor serch
I fachu yn ei hoerllyd fynwes.

Nodiadau