Caneuon Mynyddog/Y Fodrwy Briodasol

Caneuon Mynyddog

gan Richard Davies (Mynyddog)

Y FODRWY BRIODASOL.

Y fodrwy briodasol
Sydd ar y bys yn dweud,
Fod dau yn byw yn ei chanol
A'r ammod wedi'i gwneud;
Mae'n grwn'r un fath a chariad,—
Difwlch fel yntau yw;
Mae'n gylch am fyd o deimlad
Anwylaf dynolryw.

Ar forau i'engtyd swynol
Edrycha'r eneth lon,
A llygaid clir, gobeithiol,
I gylch y fodrwy gron;
Mae'n gweled nef o hawddfyd
O'i mewn, a d'wed y ferch,—
"Ah! dyma 'gylch y gwynfyd,'—
Cylch cysegredig serch."

Mae dymuniadau calon
Yr eneth fywiog iach,
A sylwedd ei gobeithion
Yn byw'n y fodrwy fach;
Wrth nofio cefnfor cariad,
Mae nodwydd gobaith llon
Yn wastad a'i chyfeiriad
Yn syth i ganol hon.

Mae hon'r un fath a'r tywod
Sy'n wregys am yr aig,
Yn wregys am yr ammod.
Sy'n uno gwr a gwraig;
Mae serch a chywir undeb
Yn cadw'r fodrwy'n gron,
A llanw môr anwyldeb
Sy'n chwyddo byth yn hon.

Mae cariad yn y galon
Yn gwneud ei nefol nyth,
A holl serchiadau dynion
Ehedant yno'n syth;
Mae hithau'r fodrwy eres
Fel ffrwyth ar gangen pren,
Yn siarad iaith y fynwes
Ar law yr eneth wen.

Waeth beth a fyddo 'i defnydd,
Os bydd y serch yn grwn,
Maent oll'r un fath a'u gilydd
Gan deimlad cryf fel hwn;
Lle bynag byddo cariad,
Boed ef yn llawn neu'n llwm,
Mae cysur yno'n wastad,
Pe ba'i y fodrwy'n blwm.

Addurna rhai 'u modrwyau
A pherlau gwledydd pell,
Fel pe bae addurniadau
Yn gwneud priodi'n well;
Ond bywyd llawn o rinwedd,
Ah! dyma addurn drud,
Mae hwnw yn y diwedd
Yn werth holl berlau'r byd.

Mae serchog gymydogion
Lle byddo heddwch llawn,
A rhwymyn pur gyfeillion
Yn rhwymyn agos iawn;—
Mae modrwy fawr cymdeithas
Yn nesu mab a mun,
Ond modrwy fach priodas
Sy'n gwneud y ddau yn un.

Mae mil o addurniadau,
A gwenau bron heb ri';
Ac oes o amgylchiadau
Yn gorwedd ynddi hi:
Mae'n gryfach fil o weithiau
Na chreigiau'r ddaear hon,
'D oes dim ond dyrnod angau
All dori'r fodrwy gron.

Nodiadau