Caneuon Mynyddog/Y Tri bach sy'n isder bedd

Caneuon Mynyddog

gan Richard Davies (Mynyddog)

Y TRI BACH SY'N ISDER BEDD,
JANE, JOHN, A RICHARD;
Plant Richard a Mary Breese, Ffriddfawr, Cemmes, Maldwyn.
Cyfansoddwyd y naw penill cyntaf cyn marw John, a'r degfed cyn marw Richard.

WRTH edrych tua'r bedd
'D oes yno ddim ond t'w'llwch,
Ac angau ar ei sedd
Yn gwylio rhandir tristwch;
Ac O! mae'r afon ddofn,
Ac ymchwydd gwyllt ei thonaa,
Yn creu pryderus ofn
Mewn miloedd o fynwesau.

Efallai gallech chwi
Cyn claddu 'ch geneth dirion,
Roi tro trwy'r fynwent ddu
A llygaid digon sychion;
Cyn teimlo, gwelir myrdd
Yn edrych ddigon diwall
Ar dwmpath beddrod gwyrdd,
Bron fel rhyw dwmpath arall

Ond O! pan droir y bedd
Yn wely anwyl blentyn,
Mae'r fynwent oer ei gwedd
Yn ddaear barchus wed'yn;
Cryn gamp i chwithau fydd,
Pan we.och fynwent dawel,
Gadwyno'r meddwl prudd
O fynwent yr Hen Gapel.

Mae yno dwmpath gwyrdd
Yn nghanol maes o feddau,
O'i amgylch gwibia myrdd
O'ch dyfnaf ocheneidiau.
Dwys hiraeth, nos a dydd
Gyfeiria 'i fys at hwnw,
Gan ddyblu'r geiriau prudd,—
"Fod JANE yn mysg y meirw."

Ond diolch, y mae gwlad
Heblaw gwlad lom y beddau
I feddwl mam a thad
I 'hedeg at berth'nasau
Mae'r nefoedd dawel iach
Ga'r saint tu draw i adfyd
Yn nefoedd i blant bach
Ant adre'n morau ’u bywyd.

Y sawl sy'n byw yn hen
Gânt fyrdd o'r llwybrau garwaf,
Ond croesodd yspryd JANE
I Ganaan y ffordd nesaf;
Pe cawsai deithio oes
O bedwar ugain mlynedd,
Hi brof'sai lawer loes,
A marw yn y diwedd.
Mae'r plant a gymer Duw
I'r Nef yn morau 'u bywyd,

Yn blant rhy dlws i fyw
Mewn byd sydd lawn o adfyd;
A chofiwch chwithau hyn,
Mewn bywyd o groeswyntoedd,
Fod JANE ar Seion fryn
Yn un o dlysau'r nefoedd.

Bydd enw'r clefyd cas
Yn ddychryn byth i'ch teimlad,
Mae hwnw'n ffyddlon was
I angau'n mhob amgylchiad;
Ond er mor ddu yw'r glyn,
Ac er mor gas yw'r clefyd,
Gwnaeth Duw e'n gerbyd gwyn
I fyn'd a JANE i'r gwynfyd.

Ar fur ganllawiau'r nef
Mae JANE yn gwel'd eich dagrau,
A d'wed a thyner lef,—
"Na wylwch hoff berth'nasau;
Mae cwmni'r Iesu cu—
Y saint, a'r engyl hoew,
Yn well na'ch cwmni chwi,
Er cystal ydoedd hwnw.

Ac am eich anwyl John
A guddiwyd yn y gweryd,
Mae yntau'r fynyd hon
Yn yfed awyr gwynfyd:
Mae'r ddau yn ddigon iach
Uwch cyraedd pob rhyw elyn,
Ar "oriel y plant bach"
Yn chwareu pawb ei delyn.

Y blodau fu'n eich gardd
A foddiai y Gwaredydd,
Ac ol cael dau mor hardd,
Anfonodd am y trydydd;
Cymerodd RICHARD bach,
Rhag ofn i groes awelon
Edwino 'i ruddiau iach,
A gwelwi ei olygon.

Nodiadau