Cerddi Edern a Cherddi Eraill/Ar ôl Darllen Hen Lythyrau Teuluol
| ← Yr Heddychwr | Cerddi Edern a Cherddi Eraill gan John Glyn Davies |
Cerdd y Gŵr Dierth → |
AR ÔL DARLLEN HEN LYTHYRAU TEULUOL
Eneidiau anwyl wedi mynd i gyd,
O wedi mynd ers llawer blwyddyn bellach,
a dyma chwi yn ôl, ac yn eich gwrid
i rodio daear eto yn ifengach,
yn hardd gariadus, unwaith eto i fyw,
yn lle bod oll yn feirwon gyda Duw.
Fy nhad yn llanc ffraeth rhadlon, aml ei ddawn,
Mam yn ferch ifanc brydferth ac osgeiddig,
fy modryb Mary'n ffraeth ac anwyl iawn,
fy ewythr Thomas, diddan, hardd, boneddig.
Iuenctid anwyl, onid gwych oedd byw
a gwneyd i ddynion dybio'n dda am Dduw.
Sirioldeb unwaith eto gyda'r hwyr,
y canu llawen yn Nhŷ Coch, Glan Beuno;
y lampau llachar, lletygarwch llwyr,
felly yn Mala Deulyn, Plas yn Ngheidio.
O prydferth oeddych, prydferth iawn oedd byw,
a'r mwyniant llafar, mwyniant wrth fodd Duw.
Eich lleisiau clir, a llais fy mam mor hardd,
clust deneu fel ei thad at hud cerddoriaeth,
hoff ganddoch oll oedd hyn a welai bardd,
ac unfryd oeddych oll mewn diwinyddiaeth;
ond un; yn sicr eich ffydd tra buoch byw.
A gawsoch weled Ef? Ni ŵyr ond Duw.
Eneidiau anwyl, esmwyth oedd eich byd,
meirch a cherbydau'n sgleinio yn yr heulwen,
heb brinder cyfoeth, pawb a'i gartref clyd,
a balchder byd oedd rhyngoch a'r ddaearen.
Eneidiau hoff yn dawel gyda Duw,
gadawsoch ar eich holau Fflat Huw Puw.
Hen ŵr sydd yma, hen, heb oeri o'i serch,
yn gweld ieuenctid glân o'i flaen yn symud,
a gweld ei dad a'i fam yn llanc a merch,
a synfyfyrio uwchben diben bywyd,
heb air iw ddwedyd am ddibenion Duw,
ond dal i synfyfyrio tra bo byw.