Neidio i'r cynnwys

Gardd Eifion/Adgyfodiad Crist

Oddi ar Wicidestun
← Emyn Gardd Eifion

gan Robert Williams (Robert ap Gwilym Ddu)


golygwyd gan William Williams (Caledfryn)
Esgyniad Crist →

ADGYFODIAD CRIST.

Cyfododd Brenin hedd,
Iachawdwr dynolryw;
Mewn gogoneddus wedd,
O'r marwol fedd yn fyw;
Ein bywiol ben esgynodd fry,
Goruwch pob llu, tu draw i'r llen.

O rwymau'r angau caeth,
Yn rhydd y daeth Mab Duw;
Gorchfygu'r bedd a wnaeth
Mewn buddugoliaeth wiw;
Derbyniodd Ef bob gallu mawr,
Trwy'r ddaear lawr yn awr a'r nef.

Er bod ei gorff yn nghudd,
Tan orchudd angau'n gaeth,
I'r lan yn gwbl rydd,
Y trydydd dydd y daeth:
Er bod tan glwy', ni allai'r bedd
Trancedig wedd, mo'i atal mwy.

Datglôdd y bàrau dur,
Dirymodd Iesu'r sêl,
Fe aeth er gwaetha'r gwŷr,
A'r frwydr faith heb gel;
Ein Blaenor gwiw, er myn'd tan glo,
Yr angau dro, mae E' eto'n fyw!

Mae achos llawenhau,
Wrth gofio'r boreu cu,
Enillodd Iesu'n glau,
Allweddau'r dyfnder du:
Fe dreiglwyd draw y pwysig faen,
Yn rhydd o'i flaen gan nefol law.

Er rhoi ar bren y groes
Ei anwyl oes tan glwy'
Gan angau byth nid oes
Awdurdod arno mwy;

Agorodd ddôr y dyffryn du,
O flaen ei lu,, anwylaf Ior!

Daw'r saint o lwch y bedd
Ar wedd eu Priod cu;
I lawn dragwyddol wledd,
Mewn gwir orfoledd fry;
Dyrchatant draw o'r dyfnder cudd;
Cânt dd'od yn rhydd, mae'r dydd gerllaw.

Pan losgo'r ddaear lawr,
A'i mawredd o bob rhyw,
Fe genir am yr awr
Daeth Ef o'i fedd yn fyw;
Bydd côf am hon gan ddysglaer lu,
Aneirif fry, byth ger ei fron.


Nodiadau

[golygu]