Neidio i'r cynnwys

Gardd Eifion/Dymuniad

Oddi ar Wicidestun
← Y Tir Pell Gardd Eifion

gan Robert Williams (Robert ap Gwilym Ddu)


golygwyd gan William Williams (Caledfryn)
Rhad ras Duw →

DYMUNIAD.

Mi ddymunwn fod heb bechod,
Ac yn rhydd oddiwrth fy sorod;
Heb ddim llwgwr yn fy natur,
Nac i'm galw yn bechadur.

O! na fedrwn dawel esgyn,
Drwy'r eangder mawr diderfyn,
I'r wlad lawn o ryfeddodau,
Goruwch ing ac ymgyrch angau.

Mi gawn yno wel'd y Person,
A groeshoeliwyd rhwng y lladron;
A holl fodau gwlad y sylwedd,
Yn cyd blygu wrth ei orsedd.

Beth pe cawn un olwg eglur,
Ar ogoniant ei ddwy natur,
Dull ei wedd a'r danllyd goron,
Lle bu'r drain a'u pigau llymion.

Mi ddymunwn wel'd y dyrfa,
Sydd yn iach ar ben eu gyrfa,

Fu gynt yn yr anial enbyd,
Yma'n ymladd am eu bywyd.

Mi gawn wybod od oes graddau,
Yn eu sain-neu eu personau;
Ydyw Moses a'r proffwydi,
Paul ac eraill yn rhagori.

Gweled Babel dan y gawod,
A'i marsiandiaeth mawr yn syndod;
A phob traddodiadau dynol,
Wedi llwyr ddiflanu'n hollol.

Dyna'r pryd y gwelir Iesu,
Ar y ddaear yn teyrnasu,
A'i frenhiniaeth yn ei blodau,
Gyda'r saint dros fil o flwyddau.

Pethau rhyfedd fydd i'w canfod
Wedi 'r seliau gael eu datod,
Pan gyfodir y cyfiawnion,
Pabell Duw fydd gyda dynion.

Dacw'r seithfed fil yn dyfod,
Jubili'r gre'digaeth isod,
Mae'r orphwysfa mewn addewid,
Sabbath o dragwyddol ryddid.

Satan wedi cael ei rwymo,
Annghrist hefyd ei ddistrywio,
A'r frenhiniaeth i fab Dafydd,
Ar dŷ Jacob yn dragywydd.


Nodiadau

[golygu]