Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol I/Llyn y Morwynion

← Bugeileg

Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol I gan Owen Wynne Jones (Glasynys) golygwyd gan Owen Morgan Edwards

Llywelyn a'i gi →

BUGEILEG.
TESTYN—Blodeuwedd Cwm Brwynog yn canu wrth odro'i geifr; a Hywel ar lepen Moel Eilio yn bugeila. Amser—Y bore.

O! MOR glws ar fore gwanwyn o dan glog o farrug llwydwyn,
Ydyw gweled blodyn bychan yn rhoi gwên ar wyneb anian;
O! mae e'n dlws. O! mae e'n dlws.
Ond mae gwenau tirion Hywel, a'i ymddygiad mwyn a thawel,
Pan yn meiriol rhew fy nghalon, a'i gusanau per melusion,
I mi'n ganmil gwell, i mi'n ganmil gwell.

Clws yw'r crinllys ar y dorlan pan font newydd dorri allan;
Gwenu byddant, druain gwelw, ar unigedd cel ei ddelw;
O! maent yn dlws. O! maent yn dlws.
Ond mae golwg Hywel anwyl, ar y barth ar adeg noswyl
Lawer clysach na'r holl flodau—mae mwy tlysni ar ei ruddiau,
Oes, ganmil mwy, Oes ganmil mwy.
Clws yw'r allt pan bo briallu, chwerthin byddant yn ddiballu;
Awel Ebrill led eu deilios i roi gwên ar fin y cyfnos;
O! maent yn dlws, O! maent yn dlws.
Felly hefyd mae fy nghariad, deil yr un er gwrthwynebiad;
Du-nos erlid ni wna iddo am un funud fy anghofio!
O! 'nghariad bach, O! 'nghariad bach.
Blodau'r dydd pan font yn dryfrith ar y ddôl o dan y manwlith;
Megis gemau teg fe 'u gwelir, yn addurno gwisg y glasdir;
O! maent yn dlws, O! maent yn dlws.
Ond mae llygaid gleision Hywel, is y talcen o liw'r cwrel,
Pan fo dagrau,—perlau cariad, yn eu llenwi bob amrantiad,
I mi'n dlysach fyrdd; i mi'n dlysach fyrdd.
Rhuddos Mai a'r dyner lili, rhosyn gwyn a phob rhyw bwysi;
Clws yw'ch gwedd ar hafaidd hinon—peraroglwch yr awelon;
O'r lili wen! O'r rhosyn brith!
Ond y lili wen a'r rhosyn wywant fel pob tyner flodyn;
Ond mae blodyn na edwina,—blodyn cariad byth ni wywa;
O! 'nghariad bach,
O! Hywel fwyn.
Yn y glaslyn bedw deiliog, derw cryf, ac ynn canghennog,
Masarn hefyd,—oll yn gwisgo mantell deilios haf yn gwywo;
O! maent yn dlws, O! maent yn dlws.
Ond y coedydd ânt o'r olwg pan ddaw Hywel deg i'r amlwg;
Harddach fyrdd na'r glasgod tawel ydyw gwedd fy anwyl Hywel.
O! 'nghariad mwyn, O! 'nghariad mwyn.
Mwyn yw cân y ceiliog bronfraith pan yn tywallt seiniau cymhleth;
A'r ehedydd yn y bore pan yn pyncio am y gore.
O! maent yn fwyn, Ο! maent yn fwyn.
Ond i mi, mae llais fy nghariad fyrddiwn mwynach pan fö'n siarad;
Ac yn ddibaid son—a thasgu—O, na chawn yn awr ei wasgu;
O! 'nghariad mwyn, O! 'nghariad mwyn.
Duw o'r nef fo hefo Hywel yn ei gadw rhag oer awel;
Rhad Duw arno, ef a'i ddefaid, ydyw gweddi bur fy enaid;
O, Arglwydd Ior, clyw Di fy nghri.
Gyda minnau, Iesu anwyl, boed yr Ysbryd ar bob egwyl,
Yn fy ngwylio rhag im llithro, nes dod yna byth i drigo,
I'r nefol gôr fyth gyda thi.