Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol II/Y Gwanwyn

← Enw ar y tywod

Gwaith Barddonol Glasynys Cyfrol II gan Owen Wynne Jones (Glasynys) golygwyd gan Owen Morgan Edwards

O'r Eidaleg →

YN Y DEHEUBARTH,
"Ar fin aberoedd gloewon."

Y GWANWYN.
(Efelychiad o'r Eidaleg.)

DAETH y Gwanwyn unwaith eto,
Gyda gwên i flodau'r ardd;
Daeth'r awelon maws i suo,
Idd y blagur, teg a hardd;
Y dail ar gangau'r coed ymledant
A'r briallu'r nant a huliant;
Ond, och! i mi ni ddychwel mwy,
Y galon fâd, heb ynddi glwy!

Meiriola'r haul, yn glaer ei wedd,
Y rhew oddiar y bryniau;
Ymdrwsiant hwythau yn eu tro
Mewn gwisg o amryw liwiau.
Yr afon fach sibrydol
Furmura yn wastadol;
Wrth dreiglo gwna ei glannau'n wyrdd,
A hulia hwynt å blodion fyrdd.

Y derw talgryf, hen,
Yng nghwr eanglwyn;
A wisgant urddol wên,
Heb rew—mae'n Wanwyn,—
Blodionos lu ymrithiant
Am harddu'r llawr 'mrysonant,
Heb gael eu mathru gan 'run troed,
Wrth deithio'r lle y tyfant;
A gŵg yr aradr 'chwaith ni roed,
I ddarnio eu haddurniant.

O'r broydd pell i'w didryf nyth,
Dros yr eangfor brigwyn,
Dychwela'r wennol yno'n syth,
Gan hollti'r aêr a'i hedyn;
Ymwibia'n chwim heb feddwl am
Y rhai gynhygient iddi gam.

Y lodes fynyddig wrth wylied ei phraidd,
A'i bochau yn gochion fel rhosyn;
Ei mwyn lais gogleisiol drwy'r creigiau a draidd
Nes hudo fy nghalon i'w dilyn;
I dreulio fy oes,
Heb ingoedd na gloes,
Ar fin aberoedd gloewon, i ddysgu ei hardd foes.

Ond prysura'r diadelloedd
Idd y ffriddoedd sydd gerllaw;
A'r pererin yntau frysia
I'w orffwysfa'r ochr draw.
Y tywod mân er maint eu 'stôr,
A ymgyflymant tua'r môr

Y gwelw lywiedydd yn awr,
I hyfryd ororau ei dadau
Ddychwelodd, ac arno mae gwawr
Ddychrynllyd peryglon y tonnau;
Caiff weled yr angor yn suddo i lawr,
A phawb o'i gyd—forwyr yn canu;
Ei ofnau a'i arswyd ddarfuant yn awr,
Caiff yntau ymweled â'i deulu.

O! Gweno anhylon, pam 'rwyt mor anffyddlon,
Fel pe bae y galon a glwyfaist heb lid;
Os deuaf o'th rwymau 'rwy'n gwybod o'r goreu
Pa fodd yr arferaf fy rhyddid.

Fy nghariad, fy nghariad, mae 'th enw'n anwylfad,
Fe fydd dy goronbleth o wyrdd—ddail yn hardd;
Ond os y gwnai eto barhau yn ddigyffro
Fy nig innau gyfyd—ni oddef ei flino,
I wneyd amddiffyniad i gariad y bardd.

Na, na, fy anwylyd! na, maddeu fy ffoledd!
A'm geiriau digofus, anghofia bob un;
Arwyddion it' ydynt dy fod yn gyfannedd
Yng nghanol fy meddwl—yn llednais dy lun;
Cymer fi, Gweno! O! cymer fi 'rwan,
Neu ynte gwrthoda fi mwyach am byth;
Er hynny ti fyddi, yn niwedd y cyfan
Yn enaid fy mywyd yn nodded—yn nyth.