Llwyn Hudol/Ar y Forlan

Llwyn Hudol

gan Hugh Emyr Davies (Emyr)

v.
AR Y FORLAN.

Wedi crwydro llwybrau bywyd.
Dyma finnau, er fy mraw,
Wedi cyrhaedd traethell einioes,
Swn y cefnfor sydd gerllaw;
Mae gobeithion a chyfeillion
Wedi cyd-ddiflannu'n llwyr,
Minnau'n gwrando'r dòn yn nesu
At y forlan, yn yr hwyr.

Beth yw cenadwri'r tonnau?
Beth ddywedant erbyn hyn?
A oes hwnt i'r gorwel, tybed,
Awgrym o ddyfodol gwyn?
Diri fu cymylau'r einioes
Daeth rhai dudew lawer pryd,
Tybed fod y rheiny'n gloewi
Wrth neshau at derfyn byd?

Sŵn murmurol broch ar brydiau
Ydyw'r sŵn a glywaf draw,
Ofnaf fod ystorm yn croni,
Croni gan dragwyddol fraw;
Ond daw is-lais tyner weithiau
Ar adenydd gobaith gwell,
Fel yn ernes o'r tangnefedd
Sydd tuhwnt i'r gorwel pell.

Os yw niwl yr awr ddiweddaf
Am fy llygad yn tewhau,
Os yw murmur tragwyddoldeb
Ar y forlan yn dwyshau,
Teimlaf fod fy holl amheuon
Yn diflannu fel y cwyr,
Dod yn ffaith mae'r hên addewid,―
"Bydd goleuni yn yr hwyr.'

Nodiadau