Llwyn Hudol/Ben Bowen

Llwyn Hudol

gan Hugh Emyr Davies (Emyr)

XXXII.
BEN BOWEN.

Ben Bowen anfarwol! Ffarweliodd yn gynnar,
Daeth llwydni y glŷn dros brydferthwch ei ddawn,
Os gwywodd ei fywyd a'i gân ar ei haner,
Mae'r bore 'n brydferthach lle nad oes prydnawn.

Os daeth ei bryd noswyl yng ngwawrddydd ei fywyd
Cyn rhoddi mynegiant i oreu ei fron,
Caiff ganu'r gân well oedd yn nyfnder ei enaid
Yng ngwlad y telynnau, tu arall i'r dòn.

Croesawyd e'n gynnar i fyd lle mae cariad
Yn tanio ei awen yn lloni ei lef,
Wrth weled y dwylaw groeshoeliwyd yn uno
Y tannau torredig yng ngwynddydd y nef.

Fe groesodd dan gânu trwy'r glyn sydd mor ddistaw,
Cyfanwyd ei delyn ar gyfer y wledd,
Mae'i lŵch a'i feddyliau dan sêl y cyfammod
A bwa'r addewid yn dlŵs ar ei fedd.

Nodiadau