Llwyn Hudol/Tir Pell

Llwyn Hudol

gan Hugh Emyr Davies (Emyr)

XXXI.
Y TIR PELL.

Mae Paradwys hwnt i'r niwloedd
A'i gwinllannoedd oll yn ir,
Ac mewn ambell freuddwyd goleu
Câf fy hunan ar ei thir.

Tir o ryddid, ac o lawnder
Luniwyd gan ddychymyg beirdd,
Beulah bortreadwyd ganwaith
Yn eu drychfeddyliau heirdd.

Dyma'r Colchis hwyliodd Iason
Iddi yn ei Argo gynt,
Pan fordwyodd heibio'r creigiau
Gwgus i'w beryglus hynt.

I'r Afallon hon yr hwyliodd
Arthur Fawr yn sŵn y gerdd,
Dyma Wenfro Cleombrotus
Geisiodd yn y weilgi werdd.

Dyma dynfa 'm gobaith innau,
Cartref fy nelfrydau fyrdd,
Lle mae bywyd yn blaguro
Ac yn aros byth yn wyrdd.

Gwlad gyfriniol na chyrhaeddais
Ond mewn breuddwyd gwyn erioed,
Gwlad na faidd llaw greulon angau
Lwydo 'i thŵf na chrino 'i choed.

Nis gall fenaid mwy gartrefu
Ym mherllannau gwynfyd bâs,
Am fod nod fy nyheadau
Hwnt i'r wybren loew lâs.

Teimlaf hiraeth yn fy mynwes
Nas gall un daearol fri,
Dorri 'i newyn anniwallol
Na thawelu'i fythol gri.

Drwy ffenestri ffydd edrychaf,
Dros fynyddau'n wyn i gyd,
Yn fy awydd am ogoniant
Tlysach nèn, a gloewach byd.

Mae'r di—derfyn yn fy ngalw—
Yng ngorwelion bywyd gwell,
Mae Paradwys fy mreuddwydion
Yn y golwg, er ym mhell.

Nodiadau