Murmuron Awen/Er Cof am David

Murmuron Awen

gan Robert Roberts (Gwaenfab)

Er Cof am David,
Anwyl blentyn Mr. a Mrs. Edwards, Pantffa, Llwyngwril.

GWYWODD David cyn ymagor,
Gwywodd pan yn ddeuddeg oed,
Fel blodeuyn ieuanc siriol
Cyn difwyno 'i wisg erioed;
Blwyddi chware, chware a dysgu,
Fu ei dymor ar ei hyd ;
Pan oedd duwies lan gwybodaeth
Iddo'n dangos ei chyfriniaeth,
Chwythodd awel oer marwolaeth
Arno,—cefnodd ar y byd.

'Roedd addewid bywyd buddiol
Yn ei fywyd ieuanc ef,
Deall cyflym, byw angerddol,
A naturiol dalent gref;
'Roedd wrth natur yn garedig,
Meddai galon serchog, iach,
A phlant bychain oedd yn hoffi
Bod yn wastad yn ei gwmni,
Hoffai yntau gael sirioli
Calon dyner plentyn bach.

Gyda'i gyllell medrai gerfio
Cyn ei fod yn ddeuddeg oed,
Pren afluniaidd dan ei ddwylaw
Droai yn degan tlysa 'rioed;

Gwenodd siriol haulwen gobaith
Arno foreu bywyd gwyn:
Cafodd drem ar hanes Cymru,
Gwelodd ddigon i fawrygu
Ei gwroniaid, ac i'w caru,
Gyda rhyw edmygedd syn.

Ond pan oedd gobeithion bywyd
Yn ymagor fel y rhos,
Gwywodd ef—gwywasant hwythau,
Mewn angenol bruldaidd nos;
Fel y gragen ar y glanau
Yn adseini swn y tonau,
Felly yr adseiniai yntau
Dyner nodau gwlad sydd well.

Nodiadau