Murmuron Awen/Er Cof am Edw Jones, Garneddlwyd, Bala

← Rhagrith

Murmuron Awen gan Robert Roberts (Gwaenfab)

Er cof am Robert Evan →

Er Cof am EDWARD JONES, Garneddlwyd, Bala.

O'R ing, yn ngwynfa'r angel—mae Edward,
Symudodd yn dawel,
Mor weddaidd, a'i sanctaidd sel
Dan urddas, Duw'n ei arddel.

Bu erioed heb waradwydd,—ail Abram
Ar lwybrau dyledswydd;
Duwiol sant di ail i'w swydd,
A'i wir ymgais rhag tramgwydd.

Ca'dd ei nod, hen adnodau,—a'i daliodd
Yn deilwng yn angau;
Hwn mewn hedd oedd yn mwynhau,
Rhagluniaeth ar y glanau.

Rhyfedd yn ystorm yr afon,—sylwai
Ar breswylwyr Seion;
Coda'i law—nef alawon,
Yn y llif a ganai'n llon.

I loni 'i nefol anian,—yn foddus,
Canfyddai "Ap Vychan;"^[1]
Hen sant braf yn yr hafan,
A rhyw lu o wyr y lan.

Fe hwyliai'r glan nefolion,—i'w hebrwng
At Abram yn union;
Bu cymaint o'r saint yn son
Am dano yn myd dynion.

Tawel fedd i'r tangnefeddwr,—gwr Duw,
Gwr a dawn gweddiwr;
Di-wg oedd, a diau gwr
I'w ddilyn fel addolwr.

I'r eglwys bu'n berarogledd,—i'w oes,
I'w Iesu'n anrhydedd;
Cywir fu, ac ar ei fedd
Ymaros y mae mawredd.

Nodiadau

1. Ei hen weinidog.