Straeon Gwerin Affrica/Y gasel a'r llewpard

← Cwningen, eliffant a'r hippo

Straeon Gwerin Affrica gan Robert Griffith, Madagascar

Y mwnci direidus →

STORI
IX Y GASEL A'R LLEWPARD

UN tro yr oedd llewpard a gasel yn byw gyda'u gwragedd a'u plant yn yr un dref. "Gyfaill gasel," meddai'r llewpard un boreu, "Dewch gyda mi i wlad y Zombo i brynu tabyrddau. O'r gorau," ebe'r gasel, "ond beth am yr arian?"

"Y mae gennyf fi arian," meddai'r llewpard, ac i ffwrdd â hwy.

Wedi myned ychydig ffordd chwyrnodd y llewpard wrth y gasel: "Arhoswch yn y fan hyn, rhaid i mi ddychwelyd i'r dref; yr wyf wedi anghofio rhywbeth." Yn ôl a'r llewpard i'r dref, ac i dŷ'r gasel, a meddai wrth Meistres Gasel: "Y mae fy nghyfaill eich gŵr wedi fy anfon yn ôl i mofyn y plant."

Cyflwynodd Mrs. Gasel y plant iddo. Dododd yntau hwynt mewn sach a chariodd hwynt ar ei gefn i'r man lle y gadawodd ei gyfaill, ac ymlaen â

Y GASEL A'R LLEWPARD

hwy ar eu taith. Wedi cerdded bellter, aroglodd y llewpard fêl gwyllt yn y goedwig oedd wrth ymyl. Dododd y sach i lawr a meddai wrth ei gyfaill y gasel: "Arhoswch amdanaf yn y fan hyn; y mae mêl heb fod ymhell—'rwyf wedi ei arogli; ond yn enw popeth peidiwch â datod y sach."

Yr oedd hyn yn ormod o demtasiwn i'r gasel, a phan oedd y llewpard o'r golwg, edrychodd i mewn i'r sach, ac er ei syndod mawr gwelodd mai ei blant ef ei hun oedd yn y sach. Caeodd y gasel enau'r sach, taflodd ef dros ei ysgwydd a rhedodd adref mor gyflym fyth ag a allai, a meddai wrth Mrs. Gasel: "Beth a wnaeth i chwi roi'r plant i'r llewpard?"

"Ond chwi a'i hanfonodd i'w mofyn," meddai hithau.

"Dim o'r fath beth," ebe'r gazel. "Cuddiwch hwy, a chuddiwch eich hun hefyd."

I ffwrdd â'r gasel i dŷ'r llewpard ac meddai wrth Meistres Llewpard: Y mae eich gŵr wedi fy anfon i mofyn y plant."

Un ddwl iawn oedd Meistres Llewpard a chyflwynodd y plant i'r gazel. Dododd yntau hwynt yn y sach a rhedodd yn ei ôl i'r man y gorchmynnodd y llewpard iddo aros; ac er ei syndod nid oedd y llewpard wedi dychwelyd. Ymhen amser daeth allan o'r goedwig gan lyfu ei wefusau. Dododd y sach ar ei gefn, ac i ffwrdd â hwy i'r Zombo lle'r oedd marchnad y tabyrddau. Prynodd y llewpard y tabyrddau, ac fel rhan o'r tâl cyflwynodd y sach a'i gynnwys i'r marsiandwr, gan sibrwd yn ddistaw yn ei glust: "Peidiwch ag agor y sach hyd nes byddwn ni ymhell o'r golwg." "Reit," ebr yntau.

Ar ei ffordd adref yr oedd eisiau treio'r tabyrddau. Y llewpard oedd y cyntaf i dreio. Curodd y tabyrddau a chanodd: "Y mae rhai pobl ffôl ar eu teithiau." Cân yr oedd ef wedi ei chyfansoddi oedd hon, i wawdio'r gasel oedd wedi bod mor ffôl a gadael iddo ladrata ei blant.

Yna cymerodd y gasel y tabyrddau a chanodd: Collwyd sach callineb draw yn nhwll y mêl."

Aethant ymlaen trwy amryw bentrefi a'r ddau yn canu eu cân a'r bobl yn rhoddi arian iddynt.

Meddyliai'r llewpard o hyd ei fod ef yn gyfrwys a chall a'i gyfaill yn ffôl a gwirion.

O'r diwedd cyraeddasant y dref. Prysurodd y gasel i'r tŷ i ofalu bod y wraig a'r plant yn cuddio'n ddiogel.

Aeth y llewpard hefyd adref ac wedi cyfarch ei wraig, galwodd am y plant i'w pleseru eu hunain gyda'r tabyrddau.

"Y plant?" meddai'r wraig," danfonasoch chwi'r gasel i'w mofyn. Pam yr ydych yn gofyn amdanynt?"

Yr oedd y llewpard yn gynddeiriog erbyn hyn. Aeth ar ei union i dŷ'r gasel, ond ffodd y gasel dan ganu:

Myfi sy'n dwp a ffôl ond y llewpard a gollodd ei blant, a chollwyd sach callineb yn nhwll y mêl."

Nid yw'r llewpard a'r gasel wedi bod yn gyfeillion byth oddiar hyn, ac meddai'r brodorion: "Er bod y llewpard yn gryf, y gasel a gadwodd ei blant."