Straeon Gwerin Affrica/Y llwynog a'r ci

← Stori'r llew

Straeon Gwerin Affrica gan Robert Griffith, Madagascar

Y bwyd newydd →

STORI IV
Y LLWYNOG A'R CI

UN diwrnod, aeth clamp o gi am dro o'r dref i ganol y wlad ac ar ei ffordd digwyddodd ddyfod ar draws hen lwynog cyfrwys. Cyfarchodd y llwynog y ci ac atebodd yntau mor foneddigaidd ag y gall ci fod yng nghwmni llwynog. Cyn hir dechreuodd y llwynog holi, ac meddai wrth y ci: "Ci o'r dref mae'n debyg?"

"Ie," ebe'r ci.

"Beth yw eich neges yng nghanol y wlad fel hyn, ar eich pen eich hun, heb neb i ofalu amdanoch?" "O," cyfarthai'r ci yn ei ôl, " dim ond dyfod am dro i weled pa fath le sydd yn y wlad."

"Felly'n wir," meddai'r llwynog. "Nid i hela a chwilio am fwyd?

"Na, choelia'i fawr " ebe'r ci, "nid oes eisiau imi hela, y mae gennyf le rhy dda yn y dref."

"O'n wir," ebe'r llwynog. "Dywedwch, beth ydych yn ei gael i'w fwyta yn y dref?"

Y LLWYNOG A CHI MAWR Y DRE

"O! cig faint a fynnaf a llawer o o ddanteithion eraill hefyd. Deuwch gyda mi i'r dref a chewch chwithau hefyd gymaint o'r pethau da fel y deuwch chwithau yn fuan iawn yn greadur golygus."

"Diolch yn fawr," ebe'r llwynog. "Yr ydych yn garedig dros ben": ond tipyn yn amheus ydoedd hefyd.

"Peidiwch ag ofni," meddai'r ci, "mi drefnaf fi bob peth fel na bydd raid i chwi bryderu dim o gwbl. Dilynwch chwi fi, dyna'r cyfan."

"Or gorau ynteu," meddai'r llwynog. "Ewch chwi yn gyntaf ac mi a'ch dilynnaf chwi, ac ni byddaf ymhell ar ôl chwaith. Gwyddoch nad wyf fi byth yn fy ngwthio fy hun, creadur bach swil iawn ydwyf fi; ond os gwelwch chwi ddarn go dda o gig, cyferthwch a deallaf fod bwyd i'w gael."

"Gwrandewch," meddai'r ci. "Mi redaf i i'r dref a phan welaf ddarn go flasus o gig gwnaf sŵn fel hyn "wai—ai "." "Reit" meddai'r llwynog, i ffwrdd â chwi." Ar hynny dyma'r ci yn rhedeg nerth ei draed yn ei ôl i'r dref a'r llwynog cyfrwys yn dilyn, ond nid yn rhy agos.

Aeth y ci i lawr ryw stryd hir a daeth at dŷ lle'r oedd gŵr, clamp o ddyn mawr cryf, yn hogi ei waywffon â charreg. Dechreuodd y ci redeg yn ôl a blaen â'i drwyn wrth y ddaear yn arogli popeth, ac meddai wrtho'i hun: "Rwyn siwr y deuaf ar draws darn o gig cyn hir."

"Yr hen walch drwg," meddai'r dyn oedd yn hogi'r waywffon â charreg. Beth wyt ti yn ei 'mofyn yma, â'th drwyn ym mhob peth?" Taflodd y garreg at y ci nes ei daro rhwng ei asennau. Wai—ai," meddai'r ci dros yr holl le gan neidio i'r awyr ac i ffwrdd ac ef nerth ei draed a'i gynffon rhwng ei goesau, yn cyfarth ac yn gweiddi.

Mae'n wir iddo weiddi wai—ai," meddai'r llwynog, "ond fentra i ddim, chwaith y tro yma," ac yn ei ôl ag ef ar garlam gwyllt i'w ffau yn y wlad. Dyma'r tro olaf i neb weled llwynog yn y dref a dyma'r tro olaf hefyd i gi mawr y dref fynd ar ei ben ei hun i'r wlad.