Telynegion (Silyn a Gruffydd)/Nos da
| ← Blwyddyn serch | Telynegion (Silyn a Gruffydd) gan R Silyn Roberts a William John Gruffydd (1881-1954) |
Paid a gofyn imi, Olwen → |
XXXVII.
NOS DA.
Mae'r oriau wedi hedeg,
A'r nos yn crwydro 'mlaen;
Rhaid mynd, mae cri'r ddylluan
Yn galw tros y waen.
Un gusan eto, gariad,
Dan leuad lawen ha,
Rhaid canu ffarwel wedyn,
Un gusan, a Nos Da.
Nos Da, mae swn yr awel
Yn rhyfedd yn y coed,
Ai tybed na fu'r geiriau
Yng nghoed y Waen erioed?
Nos Da am wythnos eto,
Un wythnos hirfaith brudd;
Ac yna, nos y gweunydd
Gaiff ganu cerddi'r dydd.
Nos Da hyd hynny, gariad;
Yng nghysgod clyd y coed
Cyfrinach gaiff yr awel
Felusach nag erioed.
Gaiff y dydd hwnnw wawrio,
O awel noson ha?
Gaf finnau'r gusan olaf
Gan Menna, a Nos Da?
Nos Da am wythnos, gariad,
Mae newid yn y byd,
Mae'r dyfroedd yn ymsymud
A'r sêr yn troi o hyd.
Fydd Men yn gariad imi,
Yn ffyddlon fel o'r blaen,
Yn disgwyl am fy ngweled
Yng nghysgod coed y Waen?