Trystan ac Esyllt a Chaniadau Eraill/Y Breuddwyd

← Afon y Nos

Trystan ac Esyllt a Chaniadau Eraill gan R Silyn Roberts

Dagrau'r Nos →

XXIII.
Y BREUDDWYD.

Mae'r ysbryd yn brudd ac yn unig
Yn nwndwr aflafar y byd,
Yn gwrando am ddofn gyfrinach
Y pell a'r tragwyddol o hyd:
Unigrwydd anghysbell ynysig
Rhwng tonnau anhysbys aig,
Heb lais ond dolef y dyfnfor
Ym myddar glust y graig.

Breuddwydiodd yr ysbryd fod ystyr
I furmur diddiwedd y don,
Ei bod yn aflonydd wrth fethu
Mynegi cyfrinach ei bron;
A'i bod, wedi blino yn crwydro
Dros wyneb yr eigion pell,
Yn brysio i dorri ei chalon
Ar greigiau ei garchar gell.

A chalon doredig y moryn
Ddatguddiodd gyfrinion fyrdd.
Am wlad lle cofleidia'r awelon
Ganghennau tragwyddol wyrdd,
Lle na chaiff edwinol law angau
Byth gyffwrdd grudd wridog y rhos:
Ond ciliodd y breuddwyd, a rhuai
Y dyfnder anobaith y nos.