teyrnged o Rhufain ag sydd gan Rufain oddiwrthym ni; felly gadewch i'r cleddyf hiraf brofi y pwnc."
Ffynai unfrydedd hollol am fyned i ryfel a Rhufain.
XXVII
Yma y gwelir deheurwydd dawn Sieffry i wneyd Prydain yn enwog, oblegid desgrifia yr Ymerawdwr Rhufeinig yn galw ei holl ymerodraeth yn nghyd i orchfygu, ond yn ofer. Yn y rhyfel sydd yn dylyn, anercha Arthur ei filwyr mewn modd calonogol iawn. "Mor fuan," ebe efe, "ag y gwasgarwn ni y Rhufeiniaid, awn yn ein blaen i Rufain i'w chymeryd; ac wedi'n bydd yr holl aur, arian, palasdai, tyrau, trefi, dinasoedd a holl gyfoeth y wlad yn eiddo i chwi !" Nid rhyfedd i'r Prydeinwyr orchfygu wedi cael addewid o'r fath daledigaeth. Wedi ymdrech galed, pan y cawn y Prydeinwyr yn enill yn awr, ac eto y Rhufeinwyr yn curo, Arthur megys llew rhuadwy yn tori penau gelynion ymaith fel pe baent benau cawn, hyd y cawn Morfyd, duc Gloster, gyda'i leng yn rhuthro ar y gweddill o'r fyddin Rufeinig gan droi y fuddugoliaeth a lladd Lucius, yr Ymerawdwr. Danodiaeth y Rhufeiniaid cyn y frwydr oedd fod tafodau y Prydeiniaid yn hwy na'u cleddyfau, ond dangosodd y Prydeiniaid iddynt yn amgenach!
