i wrthsefyll ei demtasiynau a dofi ei bicellau tanllyd."
Ond," meddai drachefn, os ydi Duw yn fwy cry', yn fwy mawr na'r diafol, pam nad yw Duw yn lladd y diafol a rhwystro iddo wneud rhagor o ddrwg?"
Fe synnais yn anghyffredin at y cwestiwn hwn, ac ni wyddwn yn iawn beth i'w ddweud. Duw a ŵyr, yr oeddwn yn meddu mwy o ddidwylledd nag o wybodaeth yn y dulliau oedd gennyf ddysgu'r creadur hwn druan, a rhaid i mi gyfaddef fy mod wrth geisio ei oleuo ef wedi dysgu llawer o bethau fy hunan nad oeddwn wedi meddwl fawr yn eu cylch o'r blaen. A pha un bynnag a oedd y truan hwn rywfaint gwell o'm plegid i ai peidio, yr oedd gennyf resymau dros ddiolch iddo erioed ddod ataf; pwysai fy ngofid lai arnaf; daeth fy nghartref yn gysurus tu hwnt i mi; a phan ystyriais fy mod nid yn unig wedi fy nghyffroi i edrych i fyny i'r Nefoedd fy hunan, ond fy mod yn awr i'm gwneud yn offeryn yn llaw Rhagluniaeth i achub bywyd ac, am ddim a wyddwn i, enaid yr anwariad hwn druan, a'i arwain i wybodaeth iawn am grefydd, ac i adnabod Crist Iesu, yr hwn y mae bywyd tragwyddol ynddo. Pan ystyriais y pethau hyn i gyd, fe lifodd rhyw lawenydd cyfrin drwy fy holl enaid, a llawenychwn yn fynych fy mod erioed wedi fy nwyn i'r fan hon, a minnau'n aml wedi meddwl mai dyma'r trallod mwyaf ofnadwy a allasai byth ddigwydd i mi.