PENNOD VIII.
Y DYDDLYFR—MANYLION YNGLŶN Â'I FYWYD—DAEARGRYN.
MEDI 30, 1659.—Myfi, Robinson Crusoe, dlawd a thruenus, wedi fy llongddryllio yn ystod ystorm ddychrynllyd yn y bae, a ddeuthum i'r lan ar yr ynys ddigalon ac annedwydd hon, a alwyd gennyf yn Ynys Anobaith; y gweddill o griw'r llong wedi boddi, a minnau ymron â marw.
Hydref 1.—Yn y bore, er mawr syndod i mi. gwelais fod y llong wedi nofio ar ben llanw, ac yr oedd wedi ei gyrru i'r lan drachefn yn nes o lawer i'r ynys. Os gostegai'r gwynt, gobeithiwn fynd ar y bwrdd i gael tipyn o fwyd ac angenrheidiau ohoni. Treuliais ran helaeth o'r diwrnod hwn yn ymboeni am y pethau hyn; ond o'r diwedd, wrth weld y llong bron yn sych, euthum ar hyd y tywod cyn nesed iddi ag y medrwn, ac yna nofiais iddi. Y diwrnod hwn daliodd i fwrw glaw, er nad oedd dim gwynt o gwbl.
O Hydref 1 i'r 24.—Treuliwyd y dyddiau hyn i gyd ar amryw fordeithiau i gael popeth a fedrwn o'r llong, a deuthum â hwynt i'r lan gyda phob llanw ar rafftiau. Llawer o law y dyddiau hyn hefyd, er gydag ysbeidiau o dywydd teg; ond ymddengys mai dyma'r tymor glawog.
Hydref 25.—Bu'n bwrw glaw drwy'r nos a thrwy'r dydd, gydag ambell awel o wynt; yn
