hwnnw sy'n edrych ar ol y rhain. (Yn pwyntio at y tlodion.) Cenfigen ynte dyledswydd a'ch cymhellodd chi i fy niarddel i?
WILLIAM PRICHARD. Rydw i'n syrthio ar fy mai o flaen Duw—cenfigen, a dim arall.
(Emrys a'i ddwylo ar ei wyneb, a'i ben ar y bwrdd. Curo mawr wrth y drws. Emrys yn neidio i fyny, ac yn troi'r pistol at John Vaughan.)
EMRYS. Ewch at y drws: agorwch: a dywedwch wrthyn nhw am fynd i ffwrdd a'n gadael ni'n llonydd. Dywedwch gelwydd i'w twyllo yn ych dull digymar ych hun. Cofiwch . . . mae angeu yn ych ymyl.
(John Vaughan yn agor y drws yn gilagored.)
VAUGHAN. Hym! Gadewch ini am funud yma, Mr. Parry, . . . mi fuasen ni . . . hy . . .
EMRYS. Yn hoffi cael llonydd.
VAUGHAN. Yn hoffi cael llonydd.
EMRYS. Am ryw chwarter awr.
VAUGHAN. Am ryw charter awr.
EMRYS. I holi tipin ar y bobol yma.
VAUGHAN. I holi tipin ar y bobol yma.
EMRYS. Ag i weinyddu barn. (Gyda phwyslais.)
VAUGHAN. Ag i weinyddu barn.
MEISTR. Oh! popeth yn iawn, Mr. Vaughan, Methu deall yr oedden ni pam roedd y drws wedi'i gloi.
EMRYS. Caewch y drws. (John Vaughan yn ei gau.) Clowch o. (John Vaughan yn ei gloi.) Safwch wrth y bar, ych dau. (Wrth y tlodion.) Foneddigion a boneddigesau, y mae'r cyhuddedig, William Prichard, yn pledio cenfigen yn esgus. Oes yma rywun i ddweyd gair o'i blaid, neu i'w erbyn?
(Ann yn dyfod ymlaen.)
EMRYS. Ych enw?
ANN.Ann
EMRYS. Gwaith?
