Tudalen:Beirdd y Berwyn 1700-1750.djvu/101

Daw Mistar i hunan ar gefn y lwyd fechan,
Fel mellten cyn taran, i daro 'n i plaid,
Bydd Dafydd mewn gofal yn canlyn yn ddyfal,
Mi ddeuda'n ddiddadal, yn amal i naid;
Pen ddêl mwrdrwr cynnwr certh
Ar bryfes bach yng nghysgod perth,
Nid gwiw i swyddwr fod yn serth,
Mae'n anferth iddo
Oni cheiff o ddarn o groen ne glust,
Ni wiw iddo fod yn dyst
Os metha i safio.

Os cân nhw hyd helffon, nhw a'i gwnan yn chwarterion,
Gwaith ofer i helsmon roi esgusion am hon,
Rhaid myned yn ddibris heb osgo nag esgus,
Ati 'n galonnus, fel lliwus ŵr llon;
Fo ddywed Dafydd pyrhnawn ddydd,—
"Dyma'r prau, na byddwn brudd,
Mi geis ddialedd hyd y dydd
Yn ceisio hel-bry; "
Dirwyn ar i hol hi 'n glos
A wnen nhw 'n rhes hyd wern a rhos,
Iddi hi yn ddi os
Rhoed achos i'w nychu.

Hwy ddarfu i marwoleth, trodd pawb i fynd ymeth,
Yn ufudd gydymeth, mewn afieth a nwy,
Pob dyn sychedig yn yfed yn ddiddig
Helth gwr bynheddig nodedig o'i blwy;
Mwyn heliwr, chwythwr corn,
Pan glywer llef hwy ddaw yn llon,
Yn ddi brudd hwy a ddon ger bron
I wrando 'r don yma;"