I ennyn fflam wynias gwnaent ryfel mewn teyrnas,
Gan wahawdd dyn diras heb wiwsias yn ben,
Hwy ddygen ar fyrder y tandew Byrtender
I Loegr heb gellwer pe gallen.
Duw frenin uchelne, gwradwydda 'i bwriade,
A thâl i holl ddryge a'i beie bob un;
A chadw d'eneiniog dewisol dywysog,
Pob swyddog rad enwog sy danyn.
Mi glowes, rwy'n tystio, y Cainied yn cwyno,
Am ddydd i arteithio a mwrdro rhai mân,
Heb un o'r Abelied yn cynnyg i'r Cainied
Fwy ddrwg nag i'w ened i hunan.
Mae'r Cainied heb ystyr a'u bryd ar i brodyr,
Yn gwaitio am achlysur, mae'n eglur i ni,
A thybien, fath Abel, ffarwel fai i'w hoedel,
Ped faid yn i gadel i godi.
Fy mrodyr diniwed, os cynnyg y Cainied
Eich gwneyd fel Abelied, er gwared y gwaith
A'r Arglwydd ymbiliwch, na lân ddigalonnwch,
Cyhoeddwch nad ofnwch y dyfnwaith.
Rhown glod yn gysurus i'r Arglwydd daionus,
Am frenin daionus a grymus i gred,
Tan Grist yn Gwaredwr, gwell hwn i chwi'n swcwr
A chry-dŵr rhag cynnwr y Cainied.
Duw, cadw drueinied rhag cynnwr y Cainied.
Sy'n difa fel bleiddied y defed mewn dig;
Mae syched rhyfeddol am waed pob dyn diwiol
Ar bobol uffernol yn ffyrnig.
—MORUS ROBERTS a'i cant.
