MARGARED ANWYL.
Tôn—"Y FOES."
HOLL brydyddion Meirion mowredd,
Sy'n trin canghenni trefn cynghanedd,
A ddylen ganu i heulwen Gwynedd,
Yn groewedd fwynedd fawl;
Yr ydw'i 'n coelio am gario'r gore,
Pe doe'r dewisol deg ddiwiese,
Mai hon a heudde'r hawl.
Y hi ydi'r glân flodyn damasg,
Luniedd-wasg, fein-wasg, fwyn,
Drych i Fenws, wych o fonedd,
A'r deca i gwedd ar dwyn.
Nis gwn i pwy, o fil ne fwy,
A'i comparie yn nyddie nwy,
Am eirie mel, lle'r el, lliw'r wy;
Tra fythwy, fwyfwy a fydd
Fy serch i'w chyrredd, fwynedd fun,
O flaen yr un a roed,
Ac rydwi 'n tybied, blode'r dyrfa,
Na bu er Efa erioed
Un ail i'w phryd, gangen glyd,
A'i golwg llon ger bron i'm bryd,
Pur loew drefn, fel perle drud,
Seren yr hollfyd sydd.
Mi a fynna addysg hyddysg heddyw
I fynd at Bygmalion, union enw,
I dynnu pictiwr y fwyn fenyw
Sydd ore am elw i mi;
Ac af a delw'r loew leuad,
Hyd at Firgil gynnil ganiad,
I gael rhoi moliant hardd ymweliad,
Yn ol i haeddiant hi;
