Hwy fu henafied, mewn lludded yn llawn,
Mewn tristwch ar gyhoedd, blynyddoedd blin iawn,
Nes y gwelodd Crist yn dda
Esmwytho clefyd pob gwas da,
A rhoi gosteg ar bob cna,
Er gwaetha drwg weithred,
Yn Criawdwr, rhannwr hedd,
Fo ddichon daflu y balch i'r bedd,
A chodi y gwan mewn cadarn wedd,
A mowredd o ymwared.
Ni fuom ni, 'r Cymry, yn weinied i gyd,
A'r Saeson i'n rhiwlio a'n llywio 'n i llid,
A ninne oedd fel Israelied gwael
O ran yn ffoledd mewn trwm ffael
Heb fod gobeth inni gael
;:Gwir fael na gorfoledd;
A nhwythe megis Pharo a'i wyr,
Yn gwneuthur arnom ni olwg sur,
Er hynny i gyd hwy gaed mewn cur
;:A dolur a dialedd.
Gwedi i'r Gorucha, sy benna ymhob oes,
Droi atom ni i wyneb, drwy undeb fo droes
Y crio tost yn fiwsig gwych,
A nhwythe heb ffrwyth mewn adwyth nych,
Pen ddoeth yr oen i goncro'r ych;
;:Rwy'n mynych ddymuno
Rhown foliant fyth i'r nefol Dad,
Wrth yn gweld mewn briwie a brad,
A roes eli drwy leshad
Mewn cariad i'n ciwrio.
"Mae cledde'n iawn feddiant mewn llwyddiant i'm llaw,
Hwy basiodd y trymder oedd brudd-der a braw,
Tudalen:Beirdd y Berwyn 1700-1750.djvu/60
Gwedd
Prawfddarllenwyd y dudalen hon