Gwych oedd ganfod ei gychwynfa
'R hyd teyrnasoedd tirion Asia,
Europea gyfa i gyd;
Ac Affrica, lle twynna tes,
Ac ewybr wres, y gaua;
Yno i'r dyn a'r wyneb du,
A'i lewyrch fo oleua;
Yn yr India a'r Ethiopia a'r Lybia sycha sydd,
Y gwelsant ogoniant y wir ddiffuant ffydd.
Cadwn wyliau 'n ol defodau
Ac esiamplau'n didwyll dadau,
Fu orau 'u gw'rthiau i gyd;
Nid fel Arius a Solinus,
Ond fel ethol Athanathius,
Hynawsedd oedd ei fryd;
Gan gydnabod dyndod Crist,
A'i dduwdod ddidrist ddedwydd,
Y Messeia a mab rhad
Ac un a'r Tad yn Arglwydd;
Achubwr, cyfryngwr, a dyddiwr ydyw ef
Sy yr awrhon yn eiriol yn ethol yn y nef.
Gwr diymod Gair diamur,
Hawddgar ethol yr Ysgrythyr
Ddysg inni gysur gwiw,
Fod i ddynion sad feddiannau
Gyda'r seintiau mawr i breintiau
Yn uchelderau Duw;
A bod Iesu, Celi coeth,,
Trwy ddiodde'n wirddoeth weddus,
Wedi prynnu'r nef i'w blant
Rhown iddo foliant felus;
Cawn yma cyn nemor glodfori 'n Por a'n Pen,
Ag awen dragywydd, mewn mawrllwydd byth, Amen.
Tudalen:Beirdd y Berwyn 1700-1750.djvu/74
Gwedd
Prawfddarllenwyd y dudalen hon