Tudalen:Beirdd y Berwyn 1700-1750.djvu/84

Er bod yr ha'n blodeuo,
Daw rhew ac eira i'w gwyfo,
A'n dyddie ninne'n pasio,
Nid posib inni fyw.

Cadd llawer o denantied,
Mi a goelia, flwyddyn galed,
Am fod bwyd 'nifeilied
Mor brinned yn ein bro;
Gall Duw roi 'leni ddigon,
Os medrwn fod yn fodlon,
A diolch am ei roddion,
Da foddion, iddo fo.

Ni ddylen bawb tra bo ni byw
Yn ddiwyd iawn weddio Duw,
Fel da weision rhadlon ryw,
Dedwyddol yw, a da;
Er inni hau a phlannu,
Nid allwn mo'u cynyddu
Heb dwysog un Duw Iesu
I'w ffrwytho er hynny yr ha.

Mae Duw yn rhoi i bob dynion
Fwy heddyw nag a heuddon,
Gynhalieth doreth dirion,
Arwyddion digon da;
A ninne, i ben creduried,
Yn waeth na'r anifeilied,
Heb ddiolch i'r Gogoned
Am weled hardded ha.

Creawdwr tir a moroedd,
A brenin y brenhinoedd,
A'n dyco i deyrnas nefoedd,
Yn ifainc ac yn hen;