Tudalen:Beirdd y Berwyn 1700-1750.djvu/93

Gŵr di ymrafel o hyd i hoedel,
A meddwl isel, gair diogel,
Fel angel tawel teg;
Enaid cyfion ymysg dynion,
Fe rodd Duw cvfion burdeb calon,
I'w ffyddlon fron ddi-freg.
Da oedd i gyngor, diddig oen,
A mawr i boen fu beunydd,
I foddio Duw ar feddwl da,
Cywira, cryfa crefydd;
Gŵr parchus, gofalus, madroddus, moddus mwyn,
Cariadus, llwyddiannus, gwên-ddownus, gwae ni o'i ddwyn.

Ni chlywodd clustie i well yn unlle,
Fel gwin ydoedd i ganiade,
Mesure pyncie per;
Gore i garol, cân blygeiniol,
A phob cerdd felus ddewis ddiwiol,
Dawn siriol dan y ser;
Clod a mawl i'r Arglwydd ner,
Mewn salme tiwnie tyner,
Ac yn y deml dawel deg
Fe wnae gyfandeg fwynder,
Llais santedd, llais peredd, a llais gorfoledd fawl,
Mae llawenydd tragywydd, oen hylwydd, yn i hawl.

Gobeithio i'w enaid fynd yn ddibaid
At ffyddlonied arwydd euraid,
Yn llys bendigaid Duw;
Er darfod rhoddi 'r corff i bydru
Fe ddaw yr Iesu i'w ail gysylltu
A'i gyrchu i fyny'n fyw;