Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Blacmel.djvu/13

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

BLACMEL

PENNOD I
Y LLEIDR

NOSON ddrycinog, lawog, ddu yn niwedd mis Tachwedd ydoedd; rhuai ac udai'r dymestl o amgylch muriau'r Ysgubor Ddu—hen hongol o adeilad unig ym mhen draw un o gaeau pellaf Tŷ'nymaes.

Ac nid oedd dim ychwaith i beri i neb feddwl bod dim yn mynd ymlaen yn y fath le ar y fath noson fawr, oblegid yr oedd unig ffenestr yr hen ysgubor wedi ei gorchuddio yn ofalus, a phob crac a thwll yn ei muriau a'i dorau wedi eu topio, fel na ddihangai'r pelydryn meinaf o oleuni allan—ac eto nid pob twll ychwaith; na, yng nghefn yr ysgubor, o dan yr eiddew trwchus yr oedd un twll—na wyddai neb amdano ond y gŵr a'i gwnaethai, ac a'i gwnaethai yn y fath fodd, fel mai prin y gallai neb ei weld—gefn dydd golau.

Ac yr oedd y gŵr hwnnw—neb llai na J. E. Parri, cigydd mwyaf Trealaw, yn awr a'i lygad yn dyn ar y twll, wedi llwyr anghofio'r ddrycin fawr, a'r glaw a lifai i lawr ei wegil, yn ei edmygedd o grefft yr un a welai yng ngolau dwy lamp stabl, ar ei liniau o'i flaen, ar lawr yr ysgubor, mor fedrus yn newid nodau dafad. Ac nid oedd y ffaith y gwyddai Parri, mai un o'i ddefaid ef ydoedd hi,—a honno wedi ei lladrata,—yn lleihau dim ar ei edmygedd ychwaith.

"Mae'n well imi fynd yrŵan," meddai yn y man, a gwthiodd y topyn pren yn ôl i'r twll. "Am Dŷ'nymaes â mi efo'r llythyr 'ma, a'i roi o i Mrs. Roberts, erbyn y daw ei gŵr medrus hi adre—mi garwn i fod wedi medru gwneud twll yn ffram ffenestr cegin y tŷ hefyd,—mi fyddai'n werth gweld wyneb Roberts pan ddarllena'r nodyn."