mod i wedi tynnu ei chliced yn barod hefyd rhag ofn y bydd yn dda imi with honno; a mi... Ust! Dyma Hopcyn yn dyfod."
A phan gyrhaeddodd yr amaethwr y tŷ llaeth, yr oedd Ifans yn lled-eistedd ar fwrdd llechen, ac yn ysgrifennu yn brysur mewn llyfr nodiadau bychan.
"Mi fydd Martha yn poeni ei bod oddicartre, a chwithau wedi galw," ebe Hopcyn, "petai hi yma, 'chawsech chwi ddim mynd oddiyma heb gwpanaid o de."
"O! peidiwch â phoeni dim am hynny, Elis Hopcyn," ebe Ifans.
"Te parti sydd tua'r capel y prynhawn yma, a gyda'r nos heno, ac yno y mae meistres—neu 'fuasai'r un o'i thraed hi wedi mynd o'r tŷ 'ma ar y fath ddiwrnod. Ac y mae gennym ni gyfarfod ar ôl y te heno, a'r drwg ydyw, y bydd yn rhaid i minnau fynd i hwnnw, ac i nôl Martha, petai hi'n bwrw hen wragedd a ffyn."
Ni chymerth Ifans arno ei fod wedi cyfrif ar y te a'r cyfarfod, i fynd â Hopcyn a'r wraig oddicartre, a bod geiriau Hopcyn wedi rhoi boddhad mawr iddo, a'r cwbl a ddywedodd oedd, "Wel, wel, os deil hi fel hyn, mi fyddwch yn wlyb at eich crwyn, a mi fyddaf innau hefyd cyn y byddaf yn y stesion." "Bobl annwyl! 'Dydych chi ddim yn gorfod mynd i ffwrdd heddiw, Mr. Ifans?"
"Ydw' wir," meddai Ifans, "fel mae gwaetha'r modd—prynhawn da 'rwan."
Wedi cyrraedd stesion y Dre, cododd Ifans diced i Gaer, ac wedi mynd i'r tren, tynnodd lythyr o'i boced oddiwrth y prif-stiward,-"dyma fydd fy esgus i mai yn y tren yr agorais i hwn, ac mai ei gynnwys a barodd imi newid fy nghynlluniau.'
Disgynnodd o'r tren yn y stesion nesaf—a diolch i'r storm fawr, a'r llwybrau anhygyrch a ddilynodd, ychydig iawn, iawn, o bobl a welodd ar ei ffordd yn ôl i gymdogaeth Cae'r Pant.
