arnoch chi eisiau byw, a chael un cynnig eto, rhowch imi wybod beth oedd eich neges efo Ifans heno."
Ac mor druenus ei gyflwr ydoedd Roberts, a chymaint ei fraw, fel y cyfaddefodd y cwbl.
"A lwc i chi eich bod wedi dweud y gwir," meddai Parri, ar ôl iddo orffen, "oblegid fe'i gwyddwn eisoes, gan fy mod i wrth y ffenestr yn gwrando'r sgwrs. Yrwan, mi dalaf eich dyled chwi y tro yma eto, a hynny am y tro diwethaf cofiwch. Hwdiwch. Ewch chwithau yn ôl at Ifans y funud yma, i ddweud wrtho fy mod i yn eich disgwyl yn y lôn, a'm bod i yn rhoi'r canpunt i chwi; a dywedwch wrtho yr helpaf i yntau hefyd, ac am iddo ddyfod i'm gweld nos yfory—neu cyn hynny, os bydd raid, mi'ch disgwyliaf innau chi wrth y ffenestr.
Ond fel y nesaent at y ffenestr, clywent leisiau yn y gegin, oblegid cyn gynted ag y caeasai Roberts y drws ar ei ôl, pan adawodd Ifans, daethai Mrs. Huws i lawr y grisiau mewn dychryn, gan fod Ifans wedi codi ei lais, heb gofio am ei howscipar, ac yr oedd hithau wedi deall ei bod hi'n ddrwg rhwng Ifans a Roberts, a chymerasai gryn dipyn i Ifans ei thawelu hefyd.
Wrth weled yr amser yn mynd, penderfynodd Parri adael i bethau fel yr oeddynt y noson honno, ar y ddealltwriaeth glir fod Roberts yn mynd â'r genadwri i Ifans ben bore drannoeth.
Ac felly y gwnaeth Parri gamgymeriad mawr ei fywyd.
