MARW-GOFFA Y DIWEDDAR WILLIAM REYNOLDS, TREORCI.
OERGYD parlysol, O siomiant tra rhyfedd
Oedd colli'r hoff Reynolds ddefnyddiol a mwynwedd.
Yn eglwys Bethania bu'n aelod dilychwin,
Mewn gwneuthur daioni fe weithiodd yn ddiflin;
Am ysbaid bu'n flaenor yn llawn o dduwioldeb,
I'w gyfaill a'i elyn fe roddodd foddineb.
O ddifrif, yn ddiwyd y Beibl fyfyriai,
A'i ddeddfau gyflawnodd mor bell ag a allai.
Bu'n athraw am flwyddi'n yr Ysgol Sabbothol,
A gwersi ei ddosbarth eglurai'n ystyriol;
Un gwir ostyngedig, a hoff o gynghori,
Ei galon oedd gartref wrth geisio llesoli.
Os gweithiwr tlawd ydoedd, yr oedd yn haelfrydig
A dewr amddiffynwr rhag gwneud cam â'r ysig;
Edmygid ei rodiad gan ieuanc a hen,
Rhyw wylaidd wawr nefol belydrai drwy'i wên;
Bob amser ein William gai fendith a blas
Wrth blygu yn aml ger bron gorsedd gras;
Pań glywai ei frodyr yn ymbil à Duw
O'i lygaid ai'r dagrau pereiddiaf eu rhyw,
Nid dagrau o alar, ond dagrau o bur
Lawenydd, wrth weled cydnabod y Gwir;
Nid byw iddo'i hunan a wnaeth William fad,
Ond byw a'i holl awydd er codi ei wlad
O dlodi ac angen i gyfoeth a bri.
Dirwestwr, ac Ifor am flwyddi a fu,
Gwir wron dyngarol a fu drwy ei oes,
A'i fuchedd yn dangos duwioldeb a moes;
