Mor hyfryd yw gweled ein gweithwyr dewrfrydig
Yn codi llyfrgell wna rinwedd i lu;
A thrwy gael ei chodi, yn dâl cwyd hi hwythau
Dros risiau gwybodaeth hyd bínacl bri;
Rhyw ffynnon hael ydyw, o'r hon prydferth dardda
Yn beraidd ac iachus fyw redlif o ddysg;
Neu heulwen drylachar yr hon a belydra
Oleuni meddyliol yn ddisglair i'n mysg.
Mae hon wedi magu gwyddonwyr, seryddwyr,
Athronwyr a phrif ddiwinyddion pob oes;
Y rhai, drwy'u gwybodaeth, ddaliasant heb gyffro
Yn anorchfygedig yngwyneb pob croes,
Fendigaid foneddes! O dan ei meithriniad
Mae cewri'n bresennol yn codi i'r lan;
Edrychwn edrychwn ymlaen i'r dyfodol,
A gwelwn wir arwyr yn llanw pob man.
O anwyl lyfrgell! Dos rhagot mewn llwyddiant,
A'th werthfawr drysorau fo'n llanw pob gwlad;
A chlodydd o bobman a'th fythol goronant,
Frenhines dyngarwch, dy nef yw lleshad,
Os ydwyt yr awrhon yn hen drwy dy ddyddiau,
Yr wyt yn dra hoenus ac ieuanc i waith;
A phaid byth heneiddio, nes byddo dynoliaeth
A cherbyd aur amser ar ddiwedd eu taith.
Gwelwch wrth y penhillion hyn fod y bardd ieuanc yn tyfu, ac yn aeddfedu, ac iddo adeiladu cymeriad cryf oddiar y sylfeini a nodasom.
