RHAGAIR
GWEDDILLION Barddoniaeth Ben Bowen, adewais allan o'r gyfrol gyhoeddais un mlynedd ar ddeg yn ol, geir yn y gyfrol hon yn benaf. Bernais, yr adeg honno, mai amhriodol fuasai cyhoeddi blagur ei awen ieuanc, ac y buasai i'w hanaeddfedrwydd dynnu oddi wrth werth y gyfrol. Erbyn hyn, deallaf fod llawer o fy nghyd— wladwyr wedi dechreu cael blas ar ei farddoniaeth, ac am wneud astudiaeth o honi hi, ac o hono yntau; ac yn awyddus felly am gael golwg ar bob peth a ysgrifenodd. Rhigymai yn llanc yn yr ysgol; ond pan oedd tua pedair ar ddeg oed, dechreuodd gredu fod ganddo rhywbeth gwerth ei osod ar bapur. Y rhai hynny, gan mwyaf, geir yn y tudalenau hyn. Ceir ei bryddest gyntaf, ei englyn cyntaf, ei awdl gyntaf, ei farwnad gyntaf; ond nid yw ei bennill cyntaf yma; aeth ei fam anwyl—yr hon a gollodd mor ieuanc, â'r pennill hwnnw ganddi, i'w adrodd wrth un o feirdd y nef; ac am wn i nad y pennill hwnnw barodd iddi broffwydo mor sicr y buasai ei bachgen Ben yn wron byw ryw ddydd. A wnei di, ddarllenydd parchus, ddarllen y rhai canlynol fel pethau bachgen. Cofia gyfaddefiad Paul.
Oddiar gyhoeddiad y gyfrol des o hyd i lawer pennill ac englyn lechasent ym mhlith ei
