Tudalen:Blagur Awen Ben Bowen.djvu/74

Anrhydedd claer ei wlad. Allweddi llwyddiant.
I agor drysau aur haf-balas mwyniant
I'r wlad fynd iddo'n llawen, sy'n grogedig
Wrth wregys hwn. Aiddgarwch byth-chwilfrydig
Ym mhethau 'i genedl hen, a'i holl ragorion
Trybelid enaid, fedd. Serchiadau 'i galon
Yw urddas gloew, daear, llên ei wlad,
A'i chrefydd bur,—ei sanctaidd goron fad.
O! fel y mae yn dyfal chwilio beunydd
Am le i'w hanrhydeddu hi; dihysbydd
Yw dyfnder ei weithgarwch; mae i eiddigedd
Yn tanio dros ei hawliau, a'í hanrhydedd;
Mae ef yn un o'r dwyfol ddynion sydd
Yn ffrynd mewn eisiau, ie'n gariad pur.
Gwn y goddefir imi yma roi
Rhyw ddarlun bychan o'i ddylanwad derch
Sydd yn fy ngwefru â thrydaniaeth fyw.

Pan fo'r cymylau yn ymledu dros
Yr wybren faith, gan leddfu hwyl pob bro,
A gwlawio dagrau 'u llid, a'r dydd mewn braw
Yn cau ei sanctaidd lygad, O! y fath
Olygfa fyw yw gweld yr haul o draw
Yn araf hollti'r cymyl, y rhai sydd
Ar flaen yr aur bicellau'n trengu, a
Diflannu'n llwyr, nes byddo'r nef yn glir;
Pryd hyn, o dan belydrau'r haul, fe dry
Ymweliad y cymylau yn leshad,
A newydd fywyd ar dwf anian fydd,
Felly mae ef, yn haul yn nef y wlad,
Yn difa cymyl siom ac ing yn llwyr,
A throi eu hymweliadau'n fendith pur
Nes byddo'r wlad mewn mwyniant ar ei hol
Yn cnydio ffrwythau o dangnefedd fyth.