Tudalen:Blagur Awen Ben Bowen.djvu/78

I gysegr sancteiddiolaf natur dyn
Ymdreiddia'n hyf,—yn llewyrch rheswm cryf
Ei holl elfennau cyfansoddol wêl—
Y drwg a'r da yn brwydro yn barhaus
Am oruchafiaeth ar ei enaid mawr
Er bod yn deyrn i'w lywodraethu ef.
I'w hynt chwilfrydig trwy'r ddaearen â,
A gwna i'r creigiau draethu iddo'u hoed;
Mynn ddeall trai a llanw'r môr, a'i uthr
Garwriaeth yntau gyda'r cwmwl hen;
Cyd-deithio â llu'r nefoedd ar eu merth
Gylchrodau eang, i gyfrinion cudd
Eu bywyd a'u dylanwad treiddio wna;
A'u heffaith wêl ym mlagur natur fawr,
Ac o'i dinysbydd goffrau hi, fe ddwg
Feddygiaeth loria'n llwyr anghenfil cryf
O haint arteithiol, sydd yn llechu hwnt
Yng nghaddug ogofeydd marwolaeth erch;
'Rhwn ar ei hyf ruthriadau'n llarpio sydd
Gysuron a gobeithion per ei wlad.

Y cerddor hefyd sy'n wladgarwr pur;
A phan fo nos o ddwfn a llethol gur
Yn lledu dros ei wlad, efe rydd gân
O gydymdeimlad, megis eos glân,
Nes ei nefoli a'i throi'n ddydd boddhad,
Ac ocheneidiau trallod yn fwynhad;
Y delyn bêr yw ei briodferch ef,
Yr hon sydd yn diferu odlau'r nef;
Ei lon gerddoriaeth dery arni hi
Fo'n gwneud i'w genedl hen anghofio'i chri;
Efe yw ymherawdr glân y seiniau
Fo'n gwefru ysbrydoliaeth drwy eneidiau;
Ym mawl y Crewr mae yn ymwynfydu,
Ac ef yw tad y cymanfaoedd canu
Sydd heddyw'n gwefru ac yn ysbrydoli
Dihafal grefyddolder Cymru drwyddi;