MARWNAD I'R DIWEDDAR EDWARD MEREDITH, GROCER, LLWYNPIA.
(Cystadleuol yn Nhonypandy, Mai, 1895)
O EDWARD anwyl! Duwies serch yn brudd
A dagrau sy'n eneinio'i enw glân;
Ac ar delynau Hiraeth, Awen sydd
O'i ol yn tarro'i galarnadol gân;
Ac i addurno'i feddrod, dagrau'n unig
Yw'r gemau sydd yn ddigon cysegredig.
Hen fynwent Capel Rhondda; gennym ni
Hoff oet o'r blaen; ond yn anrhaethol fwy
I'n golwg wyt yn awr, am fod y cu
Ddyngarwr gloyw yn dy gôl; a phwy
Na fyddai'n falch o'r fraint i roddi cusan
Edmygedd gwir i fedd y Cristion mwynlan.
Rhyw 'storm o chwerwedd ydoedd colli'r hawddgar
Edward Meredith; ond ar gymyl galar
Ymloywai'i holl rinweddau'n enfys glân
Yn creu llawenydd ac adfywio cân;
Fe fagwyd ef ar aelwyd bur, grefyddol
A hyn roes nod i'w fywyd yn ddilynol;
Ac os y bu i raddau'n hir cyn cyhoedd
Broffesu enw'r Iesu, gwylder ydoedd
Fel gwan sidanlen yn ei rwystro'n unig;
A phan symudwyd hon gan law garedig
Y dwyfol gariad, llwyr ymdaflodd ef
I wasanaethu Brenin glân y Nef;
Daeth allan yn llaw Ffydd i geisio hedd
Gan ddilyn Iesu drwy y dyfrllyd fedd;
