Tudalen:Blagur Awen Ben Bowen.djvu/87

Ac ym mhob modd fe ddyblodd ei ddiwydrwydd,
Gan weithio â'i holl enaid dros ei Arglwydd ;
A thrwy ddoethineb, gwnai ei hyfforddiadau
Mewn llwydd ragflaenu anymunol bethau.
I hedd Jerusalem bu'n darian addien
Yn cadw draw ddinystriol saethau cynnen;
A chan yr Eglwys codwyd ef yn hyglod
I'r ddiaconiaeth lân ym mraich Teilyngdod;
Ond distaw ydoedd ef yn gwneud ei waith
Fel planed fawr yn myned ar ei thaith;
Rhy lawn oedd ef o sylwedd pur, a mawrfri
I gadw twrf pan fyddai yn gweithredu.
Yr oedd ei duedd gref i waith yr Ior
Fel y dawelfwyn afon am y môr:
Trysordy glân o emau oedd ei galon,
Yr hon oedd gartref pan yn rhoi cynghorion
O amhrisiadwy werth; a'i gwmni braf
Yn siriol a boddhaus fel boreu haf.
Ei ymadroddion oent yn llawn firaethineb
Ac ynddynt wythi euraidd o ddoethineb ;
Yr oedd yn garwr pawb, a châr pawb hefyd,
A rhyfedd o garedig drwy ei fywyd;
Ac urddo llwybrau glân ei garedigrwydd
A wnai liliod gwynion o sancteiddrwydd;
Rhy hael oedd ef i omedd un cymwynas,
A'i galon ar ei rodd yn arllwys urddas;
Ac at bob "achos da" haelionus beunydd
I'r eithaf fu, 'n enwedig achos crefydd;
Ac fel ei galon, 'roedd ei dŷ'n agored
I dderbyn pawb â chroesaw pur, dihoced;
Ac yn arbennig garedigion Duw
A gweinidogion yr Efengyl wiw;
Ac er ei fod yn hawdd i'w drin, nid corsen
Yn ysgwyd dan bob awel oedd; ond derwen