Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Blagur y Gwanwyn a Chaneuon Ereill.djvu/14

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

Nid oes ond cri y corwynt
I'w glywed yn y cwm,
Fe ddarfu swynion drud yr hâf
Mae dôl a gwig yn llwm;
Daw trymder ar fy nghalon
Wrth fedd yr hâf a fu,
Can's trwy 'ngwythiennau treiddia iâs
Yr Hydre' garw a du.

Yn drwm a phrudd ymlwybraf
Hyd unig lwybrau'r coed;
Can's yma gynt y cerddwn i
A'r eneth ddeunaw oed;
Bryd hynny gwenai blodau
Yn deg eu lliw a'u llun,
Ond heddiw gwag a thrymaidd iawn
Yw'r byd i mi fy hun.

O Fiagur mwyn y Gwanwyn
Fu'n swyno 'nghalon wan,
Y bywyd newydd pur o hyd
Sy'n codi'r llesg i'r lan;
Rhaid aros cyn daw'r harddwch
Yn ôl i'r doldir llwm,
Ac O mae ing yng nghri y gwynt
Yng nghangau noeth y cwm.

Beth os yw'r coed yn dawel
Heb gân aderyn bach,
Daw eto lesni îr i'r fro
Tan haul ac awyr iach;