Prawfddarllenwyd y dudalen hon
RHINIAU'R OFFRWM.
Rwy'n cofio'n dda fy mynd i'r capel gwledig,
Yn llaw fy nhad yn blentyn pumlwydd iach;
A chofiaf am yr henwr blin crynedig
Yn gwylaidd blygu tan y pulpud bach.
Anniddig oeddwn yn nihewyd plenyn,
A gormod tasg oedd gwrando'r weddi faith,
Ond welais i na neb ond Duw y deigryn
A leithiau'i ddeurudd hen yng ngwres y gwaith
Er huno'r henwr crwm ym mreichiau'r Ceidwad
A rhuthro trigain gaeaf dros ei fedd;
Daw eto furmur rhiniau ei gymeriad
A dry i f'enaid yn dragwyddol wledd
1928.
