Darllenith Fred e. Newch chi, Fred?" ebe Gwen, gan gymeryd y papur o law ei thadcu a'i gynnyg i'r Sais.
Certainly, I'll read it," ebe ef.
"Com in then, to have light," ebe Dafydd Alun.
"I'll manage in this light, thankyou, Mr. Alun," ebe ef, a darllenodd yr araith o'i dechreu i'w diwedd',—nid fel y disgwylid i was fferm wneud, ond yn glir a chroew, a gyda phwyslais a thôn fel ysgolor.
"Lodes, pryd doi di i ddarllen fel na?" ebe'r hen ŵr. "Thanks, Fred, thanks, you read very well."
Am ddyddiau ar ol hynny, meddyliai Gwen hyfryded fyddai darllen Saesneg mor feistrolgar a'i siarad mor rhydd ag y gwnai Fred. Cyn ei glywed ef, ni ddaethai amheuaeth i'w meddwl nad oedd tinc ei Saesneg hi yr hyn a ddylai fod. Yr oedd seiniau Fred gymaint yn llyfnach a thlysach. Pen— derfynodd y mynnai hithau drwy ryw fodd ddysgu darllen Saesneg a'i siarad hefyd nes synnu ei thadcu a phawb a'i clywai.
Wedi clywed yr araith a chael cymaint o fwynhad ynddi, anghofiodd Dafydd Alun y meddwl cyntaf a ddaethai ato o weld Gwen a'r Sais yn cyd-gerdded.
VIII.
Shades of Evening, close not o'er us,
Leave our lonely bark awhile!
—T. H. BAYLEY.
DYDD pwysig iawn yn ardal Cwmgwynli oedd dydd Ffair Galanmai, neu, fel y gelwid hi'n gyffredin, "Ffaer Glame." Honno a Ffair Fedi oedd dwy ffair bleser y flwyddyn. Tyrrai'r bobl ieuainc o bob cyfeiriad i Abergwynli ar y dyddiau hynny, a lawer tro, dechreuwyd yno gwmniaeth a barhaodd am oes gyfan.
Y flwyddyn honno, Dafydd Alun aeth o Isaber i Ffair Galanmai, ac nid Gwen. Yr oedd ganddo neges yno a
