Tudalen:Caneuon Mynyddog.djvu/109

Mae ef a'i hyder ynddo 'i hun,
Ac yn y llogell lawn sydd ganddo; —
Ni ddaeth i'w feddwl ef fod Un
Sydd uwch na'r uwchaf wedi digio.

A'n mlaen, a phawb sydd iddo'n ffrynd,—
Gwna arian bawb yn ben cyfeillion;—
A'n mlaen, ond i ba le mae'n myn'd
With foddio awydd gwag ei galon?

Mewn cwmni difyr gyda'r gwin,
A'r ddawns, y cawn ei weled nesaf;
Wrth godi'r gwydrau at ei fin
Ei grechwen ef a glywir uwchaf.

Y tafod ddysgodd eiriau Duw
Dan ofal tad pryderus, duwiol,
Fwrlyma lwon o bob rhyw,
A heria ddigter yr Anfeidrol.

Ehed pob meddwl da o'i fron,
Mewn gloddest ffol mae'n ymddifyru;
Ac mewn awyrgylch megys hon
Mae annuwioldeb yn addfedu.

Mae anadl cwmni drwg fel hyn
Yn gwywo tuedd at ddaioni,
'R un fath ag effaith llwydrew gwyn
Yn lladd y blodau yn y gerddi.

A'r bachgen yn ei flaen o hyd
Gan ymhyfhau mewn drwg weithredoedd
Ac yfa wagedd ffol y byd
Fel ych neu farch yn yfed dyfroedd.